i Cavahir ona nece yol demishdi:

- " Ay bala, bu gun-sabah dersini bitirib bir qulluqdan yapishacaqsan. Mashallah, her sheyi basha dushursen... Daha qedim zamane deyil ki, men durum sene qiz axtarim. Bax, gor kimi xoshlayirsan, ya gedek qapilarina herisini alaq, ya da ozunuz dilbirleshin, toyunuzu edek... Utanma,eger qiraqda-bucaqda gozaltin varsa, de, biz de ishimizi bilek. Menim omrume cox etibar yoxdur, hay-hayim gedib, vay-vayim qalib. Hec olmasa, neve nubarinin dadini gorum...".

Anasinin bu sozlerine Ekrem haqq qazandirirdi. Bir azdan o, ishe bashlayanda xeste arvad heftelerle, aylarla tek evde neceqalacaqdi? Axi, onun birce oguldan savayi hec kesi yox idi. Duzdur, Ekremin xalasi herden gelib Cavahire bash cekirdi. Ancaq bu qaygiya da hemishelik umid etmek olmazdi.

Beli, deyesen, subayligin dashini atmaq, aile qurmaq vaxti yetishmishdi.

Ekrem kicik yashlarindan atasiz boyuse de, ehtiyac cekmemishdi. Qabarli ellerinin zehmeti ile, alninin teri ile halal corek qazanan Mirqasim kishi onlar ucun iki goz otaqdan ibaret menzil, seliqeli heyet-baca ve az-cox vesait qoyub getmishdi. Sonralar ise anasi Cavahir derzilik etmekle oglunu oxutdurub, boya-basha catdirmishdi. Hele yeri dushende Ekremin teqaudunden, ozunun maashindan qenaet ederek bezi xirda-para "lazimli sheyler"de alib dala atmishdi.

Eh!... Dogrudan da onun boynunda valideynlerinin ne qeder haqq-sayi vardi! Bu ulvi, muqeddes borclari hec bir yaxshiliqla odemek mumkun deyildi.

Ekrem fikirden ayrilanda qarshisindaki sehnede basqa bir heyatin menzeresi canlandi.. Burada kubar tebeqeye mexsur adamlar omrun menasini var-dovletde axtarir, yashamagin neshesini eylencelerde, sherabda ve ehtirasli qadin dodaqlarinda gorurdu. Budur, shahzadeler sarayini xatirladan genish otaqda qichini qichinin ustune ashirib, ag ortuklu yumshap kresloya yayxinmish shishman govdeli, sallaq buxaqli bir avropali zadegan eylenmek ucun yanina gelecek xanimin yolunu gozleyerek ovcundaki qizil pullari