k ulduzlar parlayirdi. Hava yungul ve temiz idi. Kucelerdeki balaca golmecelerde titrek ishiqlar yuyunurdu. Ekremin gorusub ayrilmaq istediyini hiss eden qiz bir addim dala cekildi. Qasqabagini sallayaraq, ciyinlerini esdirdi:

- Getmeyeceksen! - dedi. - Penceyinide vermeyeceyem.

Oglan onu dile tutdu:

- Axi, yaxsi deyil, burda dayanmaq, Yegane.Goren ne deyer?

- Gedek evde oturaq.

- Sizdemi?

- Beli, bizde. Adama bir stekan cay da icerik, canimiz isiner...

Bu teklif Ekremin ureyince idi.Ancaq raziliq vermekde cetinlik cekdi.

O ozluyunde xeyli olcub-bicdi, axirda tereddudle ded:

- Bilirsenmi, Gederdim... Qonsularinizi tanimiram, qorxuram bizim haqqimizda ayri cur fikirleserler...

Qiz onun elinden yapisib, erkle qapiya sari cekdi:

- Evvela, qonsular nekaredir? ikincisine qalanda, qoy ne fikirlesirler, fikirlessinler! Menim ixtiyarim onlarda deyil! Ne ederem, ozum bilerem!

Yeganenin dilinden esitdiyi bu sozler Ekreme cox qeribe geldi.Hemde o deqiqe qelbinde gizli bir ikrah hissi oyandi."Ne ederem ozum bilerem!". Qizi, yasina, ismetine uyusmayan bir qebahetle, bele aciq-saciq danismaga ne vadar edirdi ki?

...Onlar kuce qapisindan kicik bir heyete girdiler.Sag yanda divar boyu ekilmis seher-axsam sarmasiqlari daslara dirmasaraq lap yuxariya qeder qalxmisdi.Sol terefde dord pencere, iki qapi gorunurdu.Qarsidaki taxda pilekene catanda Yegane surahiden sutub dayandi ve geri cevrilerek sorusdu:

- Necedir? xosuna gelirmi heyet-bacamiz?

Ekrem dinmedi,dusunceli halda basini terpetdi.

ikinci qatda aynabendin qapisinda onlari 50 yaslarinda godekboylu,nisbeten dolu bedenli,qollari cirmeli,yasil yun paltrarli bir qadin qarsiladi.

- Seltenet xala, - deye Yegane iceri girecek Ekremi gosterdi,-haqqinda sene danisdigim oglan budur.

Qadin ireli yeriyib Ekremle gorusdu:

- Xos gelmisen,ay ogul.Nece vaxtdir seni teriflemekden qizcigazin dili qabar olub...

Bu sozlerden Yegane utanirmis kimi elleriyle uzunu qapadi; barmaqlarinin