yeqin ki, on ikini otmusdu. Daha Ekrem de telesmirdi. Bu xos, qenimet deqiqelerin shovqunden sermest kimi Yeganeden ayrilmaq istemirdi.

- Kash her ere getmek, evlenmek olmayaydi! Adam omrunun axirina kimi belece sevib-sevileydi, sonra da oleydi.

Ekrem razilasmadi:

- Meger ere gedenler, evlenenler sevib- sevilmirler?

- Her halda, bele yox. Usaq ki, oldu...esqin kitabi baglanir.

- Sen ne danisirsan?! Ovlad mehebbetin en sirin behresidir.

- Baxir kimin ucun. Menim eliusaqli analara yazigim gelir. Ozum de onlara oxsamaq istemirem!

Ekrem qulaqlarina inanmadi. Bu gun Yeganeye ne olmusdu?! Danisiginda, reftarinda qeribe bir deyisiklik vardi. Ozunu de cox erkoyun aparirdi. Ancaq yeri deyildi. Indi onun xetrine deymek, butun neshesini korlamaq demek idi.

Otaga sakitlik cokdu.

- Mene nese danisacaqdin, - deye hacandan-hacana qiz xatirlatdi. - Yadindan cixmayib?

Ekrem fikre getdi. Sohbeti ne cur baslayaydi ki, Yeganenin qelbine toxunmayaydi.

- Bilirsen.. Senden niye gizledim.. Menim anamin tebieti bir az basqa curdur. Senin teatr texnikumunda oxudugunu, sehnede oynadigini eshitse, bizim ishimize pel vura biler..

- Aydindir..

- Cox xahish edirem, ureyine ayri shey gelmesin.. Ona demisem, sen dersini qutarandan sonra medeniyyet sahesinde calisacaqsan. Ele olmasin ki, sabah yalanimi cixardasan.. - O, qizin tellerini tumarlayib, sozunu tamamladi. - Bu gunlerde seni evimize aparacagam, anamla tanish edeceyem. Ne deyirsen?

- Men sevgimizin xatirine her guzeste getmeye haziram!

Ekremin Yegane ile tanisligi uc aya yaxin idi. Bu muddet erzinde, demek olar ki, her gun gorusmusduler. Sheherde gezmedikleri yer qalmamisdi. Bezen ozleri ile yemek-icmek goturub denize cimmeye gedende, saatlarla plyajda yan-yana uzanmisdilar. Danisib gulmusduler, derdlesmisdildr. Artiq arada ele bir unsiyyet yaranmisdi ki, Ekrem heyatini Yeganesiz tesevvur ede bilmirdi. Mehebbetin gucu muti varligina hakim kesilmisdi. Ureyini tam menasi ile sevdiyi qizin