shiltaqliq ele.. Lap mayallaq ash...

Copur kisi Anjellani genis, isiqli bir otaga getirdi. Qaraci, evin yagli boyalarla islenmis ber-bezekli divarlarina, hundur, naxisli tavanina ve qiymetli esyalarina heyran qaldi. Yuxari basda kunclerde, icerisi par-par parildayan bullur qab-qacaqla dolu, sabalid rengli iki qosa servant qoyulmusdu. Qarsi divarda, tul perdeli pencerelerin arasinda qedim, zengli saat asilmisdi. Qapidan sagda dolabca uste radioqebuledici, solda ise ag ortuye geydirilmis piano vardi. Evin ortasindaki deyirmi mizin etrafina alti-yeddi kreslo duzulmusdu.

Kisinin xiriltili sesi qizi diksindirdi.

- Bura bax.. Adin ne oldu?

- Anjella.

- He! Enjilla bala, qeribseme, otur, dincel.

O, arxadan yaxinlasib qaracinin mermer kimi hamar ciyinlerinden tutaraq sixdi; seyrek, cod tuklu uzunu qizin yanaqlarina yapisdirdi. Anjella boynunda, bogazinda heraretli bir nefes duydu.

- Eyles. Men bu deqiqe gelirem. - deye Serxan aralandi ve pencerelerin sumagi mexmer perdelerini orterek yan otaga kecdi. Iceri qaranliq cokcek, servantdaki bullurlar ve tavandan asilmis iri qendil qirmizimtil bir shole sacdi; divarin yuxarisindan vurulmus kohne Semerqend bazarini tesvir eden ipek xalcadaki rengler deyisdi. Sanki birden-bire Semerqendde gun batdi, bazara axsam dusdu.

Burada olan her seye maraqla diqqet yetiren qaraci qiz hesretle koks oturdu ve kecib yorgun halda kreslolardan birinde eylesdi. Ev sahibinin qalin hasiyeli, zerli cerciveye salinmis fotosekli uzbeuz divardan ona baxirdi.

"Beh! Beh! Bu idbari ne qeseng cekibler!.. - deye istehza ile guldu. - Sifetindeki copurlugu da silib yoxa cixariblar. Bes nece! Pulun gucunu ne bilmisen?! Kasib olsaydi, ele sekli de ozu kimi eybecer duserdi, - Anjella gozlerini mechul bir noqteye dikerek fikre getdi. - Goresen, bu kopekoglu necidir?.. Her kim ise, cox varli adamdir. Bextever, arvadinin basina! Yeqin qulluqcusu da elinin altindadir. Sen bir otagin boyukluyune, temteragina bax! Ele bil muzeydir. Kas