furset tapdiqca qizin belinden, boynundan yapisan Serxan yerinde rahat otura bilmirdi. Gozlemeden nail oldugu bu xos tesadufun lezzeti onu serabdan artiq xumarlandirirdi.

- Eh... Adin yene yadimdan cixdi!.. - deye qedehini ciyni beraberine qaldirib besinci kere sagliq soylemeye hazirlasan copur dellal qaraciya baxdi.

Qiz ucadan qehqehe cekdi.

- Eyib olsun, senincun, pehlevan kisi! Ne hussuz adamsan? Bir dene Anjella da deye bilmirsen?..

- Meni qinama, goycek bala, yaddasim yaman xarablasib. Cox vede evde arvad-usagimin da adini unuduram. Bezen oz elimle qoydugum bir seyi saatlarla axtariram... Qerez... Enjille xanim, perverdigar dovlet bareden seni de megmun elemeyib. Beli, beli, teeccublenme. Men hele keflenmemisem. Ne danisdigimi yaxsi anlayiram. Senin dovletin - gozelliyindir! Masallah, bu deqiqe hamamdan teze cixmis melaikeye oxsayirsan. Sag ol! Hec vaxt solmasin gozelliyin.

- Canim canina qurban, pehlevan kisi! Men omrumde bu qeder teriflenmemisdim.

- Paho!.. Esitmemisen, zer qedrini zerger biler?!. Ic!.. Ic, menim...

Serxan badesini butulkanin dalinda gizletdi.

- Daha mene verme...basim gicellenir.. - deye Anjella necenci kere bosaltdigi qedehi stolun ustune qoymaq isteyende salib sindirdi; ixtiyarsiz olaraq gozleri yumuldu... Ve o ozunu qeribe bir alemde hiss etdi...



* * *



Anjella gozlerini acanda ozunu cilpaq halda, copur kisi ile bir yataqda uzanmis gordu. Bedeninde agri, doslerinde, dodaqlarinda gizilti duydu... Bayirda qaranliq idi. Qucaq-qucaq ulduz sepelenmis laciverd goylerde etrafina hale salmis ay pencerenin tul perdesi arxasindan iceri baxirdi. Otaqda gece lampasi - mermer bayqusun gozleri ates boceyi kimi isildayirdi.

Anjella dikeldi, ikielli basini tutdu. Beyni sancirdi, hele serxosluqdan ayilmamisdi. Gozleri dumanlanirdi.

Qiz yan-yoresine baxdi, eynine geymeye bir sey axtardi. Lakin hec ne tapa bilmedi. Qalxib, penceleri uste pisik kimi sessiz addimlarla zala kecdi ve ara qapini yavasca orterek