qapisi isiqli aynabende, digeri kuceye acilan parket dosemeli otagin divarlarina cehrayi gullu mavi kagiz cekilmisdi. Esyasi, esasen bir deyirmi stoldan, uc ketilden ve qosa demir carpayidan ibaret idi. Hundur tavandan asilmis kohne qendilin ustune yungulce toz qonmusdu.

- Bax...ele sen de menim balamsan. Utanma, ne gereyin olsa isteyinen, - deye birinci axsam ilk tanisliqdan sonra Seltenet Yeganeden oz xidmetini esirgememisdi..

Qaraci qiz dusduyu seraitde yalqiz kecinmeye darixsa da, dozmeye mecbur idi. Artiq o, fala baxmagi terk etmisdi. Illerle yaninda gezdirdiyi ayna parcasini hele Daskend vagzalinda qatara minmezden qabaq perrondaki zibil qutusuna tullamisdi. Copur dellalin evinden getirdiyi qizillari ise dosemeden cixardigi parket taxtalarin altinda, xirda duyuncelerde gizletmisdi.

Seherler is axtarmaq behanesi ile shehere cixan Yegane gunortayadek dukan-bazari ayaqdan salir, evine lazim olan seylerin en yaxsisini alib getirirdi. Metbexde kartof-sogan temizlemek, et dogramaq eziyyetine qatlasmamaq ucun bezen naharini ve axsam yemeyini de restoranlarda, kafelerde edirdi.

Indi kecmis qaraci qizini - Sheyxanaetaur baginin xiyabanlarinda dolasan Anjellani tanimaq cetin idi. Yeganeni her defe heyetde teze qiyafede goren qonsu qadinlar pencerelerini acib hesedle ona baxaraq, oz aralarinda picildasirdilar:

- Zalim qizi yaman varli yerdendir!

- Men bilen, temiz azerbaycanli deyil. Qarisiqdir.

- Yeriyende nece de dosunu qabaga verir...

- Ne eceb bu cagacan musterisi tapilmayib?!

Birce ay sonra Yeganenin daxmasi teze mebellerle, qiymetli xalilarla gelin otagi kimi bezendi. Skafda pal-paltarina, bufetde qab-qacagina yer darisqalliq etdi.

Beli, qonsu qizin soz-sohbeti heyetden - kuceye, kuceden-mehelleye, mehelleden - shehere yayildi.

Herden anasigile gelen Feride aynabendde Yegane ile rastlasib, gorusende, nedense, qelbinde ona qarsi giyli bir ikrah oyanirdi. Teze hemxanalarinin danisigini, hereketlerini beyenmirdi.

- Ay arvad, sen