- Niye? Beyenmirsen?..

- Beyenirem.. Lap urekden sevirem onu. Ancaq...

- Bes kimi gozleyirsen?

Yegane azaciq susub, sozune davam etdi:

- Qorxuram...bura gelende agzindan bir soz qacirdasan, her sey pozula...

- Ay qiz, deli olmusan nedir?! Men durub daha ona demeyecem ki, Yegane filan gun filankesle kinoya-teatra gedib. Usagam neyem?..

- Indi ki, sohbet acildi, senden ne gizlin, - deye qiz, kecmis isleklerini ort-basdir elemek ucun arvadin fikrini yayindirdi. - Uzum ayaginin altinda....arada geceler eve gelmeyende de ele onunla bir yerde olmusam... Kinoya, teatra da hemise Ekremle getmisem...

- Sozunden bele cixir ki, siz bes-alti aydir sevisirsiniz.

- Beli. Belke bir az da artiq.

Eslinde ise bu dogru deyildi. Onlar ucuncu ay idi ki, gorusurduler.

Seltenet, Yeganenin haqqinda nahaqdan basqa cur duyunduyune gore ozunu danladi.

- Onda bes, menden niye cekinirsen, bala? Agzimdan ne qacira bilerem ki?

- Erde oldugumu! Senden xahis edirem, bu barede o bilmesin!

Kirayenisin qizin heyetden kocub getmesini urekden arzulayan Seltenet bele furseti goyde axtarirdi. Ele ona gore de yagisli gunde Yegane Ekremi eve getirende qadin sevinmisdi... Hetta, basqa vaxtlar shenine sigishdirmasa da, o axsam cay demleyib, qizin otagina aparmaga mecbur qalmisdi..

Universiteti tezece bitirmis Ekrem toy tedarukunde idi ki, ortaya engelli bir mesele cixdi. Yegane oz otagindan el cekmek istemirdi.

- Gel, yigisaq men olan evde yasdarisqaldir. Arvadin rahatligini pozmayaq. Bir de... Men xasiyyetde gelinle qayinana cetin yola geder.

- Niye ele fikirlesirsen, Yegane? Anam mehriban qadindir. Sen ondan hec zaman yamanliq gormezsen...

Qiz, ipe-sapa yatmaq istemirdi.

- Her shey bir yana dursun, axi...men ozumle getireceyim cehizi sizin evde hara sigisdiracagam? Alib yigdirdiqlarimi geri qaytarasi deyilem ki...

- Orasi eledir, - deye Ekrem veziyyetden cixmaga behane axtarsa da, qizi bir nov haqli sanirdi.

Illerden beri canindan shikayetlenen