cixarma! Avadanligimi camadanima yig, gedirem.

Ekremin bu sert cavabi Yeganenin yeddi qatindan kecdi. Ancaq sebrini toplayib, haldan cixmadi.

- Hara gedirsen?

- Haradan gelmisdim, ora!

Qadin, paltosunu ciyninden surusdurub, mixdan asdi.

- Sen dunenden xoflusan. Bilmirem ne esitmisen...

- Men tekce dunen yox, ordudan qayidan gunden senin barende cox sozler esitmisem! Ebes yere deyilenlere inanmirdim! Indi mene her sey eyandir!..

Yegane, qeyzlendi: yataq otagindan camadani goturub, aynabendin ortasina firlatdi.

- Qaranliq quyuya das atmaq senin kohne shakerindir!

- Qaranliq quyu senin qelbindir ki, dibi hiyle-fesadla doludur!

- Men aktrisayam, haqqimda cox shayie cixararlar... Soyuqqanli er her dedi-qoduya uymamalidir.

Ekrem aci-aci guldu:

- Aktrisa!.. Beli!.. Sen, heqiqeten, heyatda pozgun qadin rolunu meharetle oynayan dublyorsuz bir aktrisasan.

Yegane tepiyini yere vurub, hikke ile cigirdi.

- Sus!.. Meni tehqir eleme! Bu ixtiyari sene kim verib?!

- Senin leyaqetsizliyin! - deye Ekrem, cibinden Aslanin mektubunu cixararaq onun uzune cirpdi. - Ifrite!

Senin leyaqetsizliyin! - deye Ekrem, cibinden Aslanin mektubunu cixararaq onun uzune cirpdi. - Ifrite!

Dosemeye dusen kagizi qadin xettinden taniyinca etirafdan basqa cixis yolu qalmadi:

- Bele, eceb elemisem! Gizletmirem: sen burada olmayanda birisi ile gezmisem. Sonra ne sozun?!

- Indi de boynunda usaq, o biri deyyusla gorusursen! - Ekrem elini telefona teref uzatdi.

Yegane paltosunun cibinden siqaret cixarib, yandirdi. Kibrit qutusunu hirsle stolun ustune tulladi. Tustuden gozlerini qiyaraq, nifret qarisiq bir istehza ile erini suzdu.

- Gec ayilmisan! - dedi ve cirtma ile siqaretin kulunu yere tokdu. - Qedrimi bilmedin!..

- Axi, sen ne isteyirsen?

Qadin, ele bu suala bend imis kimi, ozunden cixdi, el-qol ata-ata sesini qaldirdi:

- Men heyatin butun nemetlerini dadmaq, firavan yasamaq, gezmek, dolanmaq isteyirem! Men isteyirem her gunum, her