r saatim xos eylencelerle, senliklerde kecsin.. Deyim... Gulum... Shadlanim!.. Basa dusursenmi?! Isteyirem meni oxsayib, ezizlesinler... teriflesinler... Anlayirsanmi?! Bu nevazisleri sen Ekremde gormurem. Onun ucun de basqalarinda axtariram! Dunya iki olsaydi, men bu dunyadan kocub, o birisine gederdim. Belke, istediklerimi orada tapardim!..

Yegane sert bir hereketle cevrilib yataq otagina, oradan da zala kecdi. Bir azdan, erinin pal-paltarini getirib, seliqesiz halda camadana yigmaga basladi:

- Neyleyim ki, men bedbextem! Konlum arzular qebiristanidir...

Cenesini ovcuna soykeyib dayanmis Ekrem, sanki dasa donmusdu. Hec qimildanmirdi da. Xeyali, onu otub arxada qalan illere aparmisdi - menali sandigi, menasiz mehebbetle yasadigi caglara! "Heyf o temiz, izafi duygulardan! Hamisi bica getdi! Sabun kopuyu kimi shishdi, partladi, yox oldu!..".

- Buyur! - deye Yegane camadani ortub, dikeldi. - Bu da senin avadanligin!

Ekrem kunce soykediyi esasini goturdu. Qara suseli cesmeyini cixarib, gozune taxdi. Qovr eden ureyinin hokmu ile Yeganeye son sozunu dedi:

- And icirem anamin o muqeddes qebrine ki, senin uzunu gormediyim ucun, kor olduguma bu gun pesman deyilem!

O, camadanini qaldirdi, tepiyinin zerbi ile qapini acib pillekenleri endi...



* * * *



Baharin iliq nefesi qisin qarini eritdi... Feridenin qaygisi Ekremin kederini dagidan kimi.

Ikinci ay idi Seltenet qizi evine kocmusdu; daha kohne heyetlerinin qapisini acmirdi.

Yegane: "- Butun islerin fitne-fesadi sensen! Axir ki, dilin dinc durmadi, meni seytanladin! - deye arvada hede-qorxu gelmisdi. - Eybi yoxdur, gorersen, bu xebercilik sene neceye oturacaq!..".

Seltenet haqsiz ittihamdan yanib-yixilmisdi. Heyatinda belke de ilk defe sakit tebietinin xilafina sesini ucaldaraq cimxirmis, ona yeddi qatindan kecen cavab qaytarmisdi:

"- Yalansa, Allah qenimin olsun! Men o fikre dusseydim, erin sene coxdan arxa cevirmisdi. Ancaq sehv elemisem. Gerek vaxtinda susmayaydim. Heyf o