birden-bire qaslari catildi, sifeti ciddilesdi; meyus halda, usaq sovqi-tebiiliyi ile maraqlandi:

- Sen dogrudan menim atamsan?..

Ekrem Shahini koksune sixdi:

- Beli! Sen de menim oglumsan.

- Davadaydin, celmisen?

Ara qapidan onlarin sual-cavabi Feridenin qulagina catsa da, ozunu esitmemezliye qoymusdu.

- Evvel Esref idi adin, sora Ecrem nosun oldu?

- Men adimi deyisdim ki, dusmenler meni tanimasin.

- Onu da anam mene danisib... Bes biz oz evimizden bura nosun kocduk?

- Bura ona gore kocduk ki, sen sabah boyuyende mektebe getsen, yolun yaxin olsun. Basa dusdun? O evi de nenene verdik.

- Icisi de bizimdi! Oyda da nenem vay, buyda da! - Shahin totuq ellerini sappildada-sappildada Ekremin qara cesmeyine baxdi. - Ata, senin cozlerin niye beledi?

- Men oz gozlerimin isigini usaqlara bagislamisam, oglum.

- Indi cormursen?

- Gorurem... Bax, senin saclarin qapqaradir. Burnun findiga oxsayir... Dodaqlarin qirmizi...

Shahin ovcu ile tez onun agzini qapadi:

- Yox! Buynumu duz demedin!? - O, stol ustundeki shahmat taxtasindan at fiqurun goturub sorusdu. - He! Eyem bilsen bu nedi?

Ekrem barmaqlarinin ucu ile fiqura toxuncaq, dedi:

- Daycadir!

- Duzduy! Bes bu nedi?

Shahin indi de "topu" gosterdi.Ancaq dala cekilib, onu uzaqda tutdu, Ekremin elini yaxinlasdirmasina imkan vermedi.

- Shahdir!

- Yox...bilmedin, bilmedin...

- Qeseng oglum, onda bundan sonra men gormeyende, senden xeber alaram. Meni basa salarsan... Yaxsimi?

- Yaxsi.

Qatarin vaxtina hele uc-dord saat qalmis Seltenet qizina yaxinlasib dedi:

- Sizin ucun yola toyuq soyutmasi hazirlamisam... Men bir evimize deyim, gelirem.

- Cox yubanma, ana, gecikerik.



...Qarinin getdiyi ile basilovlu, hicqira-hicqira qayitdigi bir oldu:

- Bu ne isdir, ay Feride?!! Yatsaydin, yuxuda da gormezdin!.. Biabirciliqdan nece qurtaracagiq?!. Onun uzune nece baxacagiq?!. - Seltenet dili-dodagi ese-ese, ovcundaki teleqrami qizina uzatdi. - Erin Eshref