a hamini

yere tokdum.Heyat mene bu

zerbeni vura bilmezdi axi...Her 2

valideynimi eyni zamanda itirmek

acisina dayanacaq qeder guclu

olmadigimi bilirdi axi. Gozlerimi

achanda bashimin ustunde,

Gulshen xalani ve bezi

qohumlarimizi gordum.

Mene sakitleshdirici

vurmushdular, ve yas merasimi

tehskil edilmek uzre idi. (1 hefte

sonra) Artiq her kes getmishdi.

Gulshen xalanin tekidiyle temiz

hava almaga chixmishdim. Lifti

basib, acharlarla qapini achdim.

Insan her defe yaxinlarinin

olumunde bir az daha olurmush

deyirler.Menimde oluden bir

ferqim yox idi. Ozumu divana

atdim,gozlerimi tavana zilledim.

Artiq ne tehsil,ne sevgi, ne de aile

hech ne vecime deyildi.Niye

mubarize aparmaliydim ki? Kim

uchun?Gozlerimi yumdum,anam

geldi gozumun onune. "Qizim bu

gun sheherde yeni Mangonun

achilishina devet edibler,gel

gedek" "Eee ana sabaha tehvil

vermeli derslerim var,hem bax bu

semestr bitsin ne qeder istesen

gezerik" deyib Turkiyeye

getmezden evvel anamin birge

vaxt kechirmek isteyini redd

etmishdim. Eseble ayaga

qalxdim,butun kitablarimi vanna

otagina dashiyib,od vurub

yandirdim. Niye bunu edirdim

bilmirdim. Itirdiklerimi

qaytaracaqdimi yanan kitablar?

Teklik butun ruhumu almishdi

menden. Ona gore son zamanlar

ozumle danishmaq kimi bir adet

qazanmishdim.Qapinin doyulmesi

meni fikirden ayirdi. Emi? Deye

boynuna atildim.Nehayetki meni

tekliyden xilas etmek kiminse

yadina dushmushdu. Emimgil

kendde yashamagi secmishdi.

Emim yaxshi vekil idi. Atamin

yegane qardashi idi,amma

nedense bir birlerini chox

sevmezdiler,axrinci defe 8

yashimda gelmishdiler

bize,atamin dogum gununde.

Amma yene meni dushunub

gelmishdi. Emimin 18 yashinda

qizi Aysu, ve 28 yashinda Aydin

adinda oglu, ve yoldashi ardinca

daxil oldu. (3 ay sonra) Artiq

yavash yavash depressiyadan

chixirdim. Universitete gedib

gelirdim. Heyatim