5 deqiqen

var. Otur.

-Qarshidaki skamyaya kechib

oturduq.

-Kenan muellim, baxin menim

sizinle hech bir dushmenchiliyim

yoxdur.

-Senin menimle ne

dushmenchiliyin ola bilerki?

-Xahish edirem, menimle bele

davranmayin. Niye menden ders

sorushmaya-

sorushmaya "F" yazmisiniz?

-O zaman sen de ders

danishsaydin

-Amma siz ders sorushmadiniz

ki...

- Ne ise Deniz. Men telesirem. Men

sorushmamishamsa, demek sen

danishmaq istememisen.

Ichimde qezebden ureyim

partlayacaqdi. Amma ureyimde

ozume teselli

verirdim "sakitlesh Deniz,

sakitlesh kobudluq eleme, o senin

muellimindir"

amma artiq doze bilmirdim.

-eee, ne isteyirsiniz edin. Sizin

qeder qeddar, ozunu beyenmish,

lovga insan

gormemishdim. Nifret eliyirem

size.

Gedirdiki dayandi. Nefes qeder

mene yaxinlashib qezeble

gozlerimin ichine

baxdi. Bu baxishlardan hurkub 1

addim geri chekildim. Qolumdan

tutub dartdi.

-Gedek.

-Anlamadim, qolumu buraxin,

hara gedirik?

-Her sheyi bileceksen ve

rahatlayacaqsan. Bilenden sonra

bir daha qarshima

chixmayasan yaxshi.

-Men sizinle hech yere

gelmeyecem. (Ureyimi qorxu

burudu, o qeder qezebli

gorunurduki)

-Mashinin qapisini achib meni

otuzdurdu, sonra arxadan qapini

ustume

chirpdi, ve ozu rolun arxasina

kechdi.

Guzguden Elshenin eksini gordum

ve sesini eshitdim " Deniz hara?"

Bu sualin cavabi menim ozume de

maraqli idi... Ureyim heyecandan

esirdi, ve

yuksek suretle geden bu

mashinin bizi hara aparacagini

texmin bele ede

bilmirdim...

Mashini yuksek suretle sururdu...

2 meretebeli shirin bir evin

qarshisinda mashini saxladi. "Gel

menimle"

-Menim sizin evinizde ne ishim

var?

-Suallarina cavab allmaq

istemirdin?

Mashindan qorxa-qorxa

dushdum...Esebilikle ciblerini

axtarmaga bashladi.

Evin acharlarini ustunde tapa

bilmeyib mashina dondu.

Acharlari mashindan