goturub

qayitdi. Qapini achdi. Icheri

kechdim onde, arxamca da o

kechdi.

Insanlara guvenim azalmishdi,

odurki qapinin arxaya chonub

qapiya baxdim, fikrim acharlarin

ustunde olub olmamasina

baxmaq idi.

Arxaya chevrilmeyimi gorub " Bu

qeder mene guvenmirsen"

Utandim...Nece bile bilmishdiki

menim ne meqsedle arxaya

baxdigimi...

-Otur.

-Su ala bilerem zehmet olmasa?

Ayaga qalxdim.

Qolumdan tutub, otur getirirem.

Metbexe kechdi, elinde buzlu su

geri dondu.

-Deniz niye bele oldugumu

dushunursen yeqin. Sene her

sheyi danishacam.

Men heyatda ilk defe sevmishdim.

Azerbaycanda oxudugum

universitetin son kursunda idim.

Tesaduf neticesinde

qarshilashmishdiq onunla. O

qeder mesum, saf

idiki...Yumrugunu sixdi. Ilk

baxishdan vurulmushdum

ona...Sevmishdim onu butun

qelbimle...3 ay ichinde

nishanlandiq. Onu xoshbext

etmek uchun elimden geleni

edirdim. Atam-anam ne qeder

imkanli olsada, onlarin pulunu

qebul etmirdim, ozum ishleyib

evimizi almishdim. Onunla evlilik

xeyallari qururdum, ushaqlarimiz

olacagini, aldigim evde xoshbext

geleceyimizi

dushunurdum...Amma o ne etdi

bilirsen?

Uzune diqqetle baxdim "ne?"

-Mene en yaxin dostumla xeyanet

etdi...Dostumla birge 3 muz sham

yemeyine chixmishdiq.

Telefonum zeng chaldigina gore

qiraga chimxishdim, geri

donende onlari hezin musiqide

reqs edib opushen gordum...

Yashadiqlari asan bir shey deyildi.

Amma bu yene ona haqq

vermezdi, qizlarin qelbiyle

oynamaga. Danishdiqlari onun

haqqinda fikrimi

deyishmemishdi.

-Sizi anlayiram, chetin sheyler

yashamisiniz, bes aciginizi

menden niye chixirsiniz?

Bashini ashagi saldi...

-Deniz...

-Buyurun...

Telefonum zeng chaldi. Ekrana

baxdim "Nicat is calling". Ne qeder

unutdum desemde, bir insani

qelbinden atmaq asan idimi? Adi

gelende elim ayagim bir birine

dolashirdi. Telefonu achmali idim.

"Alo?"