z hereketlerine

teessuf hissi kechirir, Denizi tek

buraxdigi uchun az qala

ozune nifret edecek dereceye

chatmishdi...

-Demek, senin uzunden o yagishli

gun aglayirdi, he? Amma men

senin kimi Denizi tek

buraxmayacam, chunki men onu

sevirem...Sen bayaq ne dedin?

Deniz sene meni sevdiyini

dedi? Kenanin uzune sevinc

gulumsemesi qondu. Telefonla

danisha-danisha qaldigi otaqin

perdesini achdi, otaqina gunesh

ishiqi oz shefeqlerini sachdi...

Nicat saqollasharken dirseyi stol

ustdeki boshqaba deymish, ve

boshqab chilik-chilik

olmushdu. Deniz sese oyanib?

-Ne muharibedir orda ele?

-Hech Deniz sen yatmaginda ol.

-Telefonum, telefonum hani?

Zeng eden olmayib?

-Yox, Deniz. Hech kes zeng

etmeyib.

Nicat Kenanin adini telefondan

silmishdi...

Deniz uzune dushen guneshin

ishiqindan tenbellikle gozlerini

achdi...

-Oyan Deniz, bir guneshe bax. Gor

etrafda heyat ne gozeldir?

-Tebii sen tapmisan Shebnemini

gozel olarda...

-Deniz qalx bu gun gedirik, bilet

almisham.

-Delisen NIcat? Ne bilet?

-Surprizdir, seni Parise apariram...

-Yaxshi gorey,ne Parisi.

-Demirdin arzularimin sheheri

Paris?

-Hee, amma menim daha arzum

filan qalmayib...

-Deniz etiraz qebul elemirem, dur

hazirlash. Sonra mende Londona

qayidiram.

-Yaxshiiii

Kenan chox heyecanli idi... Iller

sonra tapdigi ve qismetine

yazilan bu sevgisini hech vaxt,

hech

vaxt itirmeyecekdi....Bu gun

Kenan uchun chox onemli gun

idi...

Nicat Kenanla danishib, biz artiq

Parise chatmaq uzereyik, dediyin

yere getirirem Denizi...

-Nicat yol yorgunuyam bu Eifel

qullesi sevgisi de neydi gece-

gece, sabah gezerikde.

-Eee, sende ne mizmizchisan

imish, camaat ozunu oldurur ki

Eifeli gore bilim.

Nicat Deniz deyine-deyine onu

Eifelin duz bashina qaldira

bilmishdi.

-AAaa, Deniz sen gozle, men

mashinin qapisini baglamagi

unutmusham. Senedler