nə öyrənməlidirlər ki?
-mama bizi yox oğlan Nərgizi öyrənməli idi,özü üzə çıxmalı idi.Nə isə siz məndən daha yaxşı bilərsiz əlbətdə,məndən istədiyiniz nədi onu deyin.
-qızım elə niyə deyirsən bu sənin bacındı.
-mama məndə bacımın yaxşılığı üçün deyirəm,amma kimdi mənə fikir verən.Mamam gəlib mənim yanımda oturdu,üzümdən öpdü.
-qızım bacın birazdan o oğlanla görüşməyə gedəcək,səndə onunla get beş dəqiqə oturub gələrsən.
-nə?bu nə olan işdi? Kim görüşə gedir mənidə özüylə “yançı” aparır.
-başqa kim aparıb ki?Nərgiz də mamam da mənə gülürdülər.
-Günel indidə sən,görən sırada kim var?Yəqin sıradakı Nahid olar.Heç olmasa atam bilir?
-hə qızım elə atan dedi ki bir danışsınlar,öz aralarında razılaşsalar bizdə edərik xeyir işlərini.
-hə ən azından atam sızın kimi “küyə gedən” deyil.
-yaxşı daha dur hazırlaş get bacınla.Mən istəməsəmdə məcbur hazırlaşıb,bacımla evdən çıxdıq.Evimizə yaxın bir kafe vardı,balaca şirin bir yer idi.Deyəsən görüş yeri ora təyin olunmuşdu.Nigar xalagildə bizə yaxın qalırdılar.Biz kafeyə çatmışdıq.Qış vaxtı olduğundan adam az idi.Pəncərə tərəfdə bir oğlan oturmuşdu əlində idman qəzeti oxuyurdu.Əlimlə onu Nərgizə göstərib dilləndim.
-odu?
-hə.
-mədəniyyətsiz.
-niyə elə dedin?
-görmürsən qızla ilk görüşə gəlib ki idman qəzeti oxusun.Gəl gedək evə bundan sənə həyat yoldaşı bizədə yeznə olmaz-deyib Nərgizin qoluna girib onu qapıya doğru apardım.
-Könül sən Allah bəsdi.Sən sus bacın qurban,sus və beş dəqiqə otur get.Başqa çarəm yox idi.Oğlan oturan masaya yaxınlaşdıq.
-salam.Nərgizin verdiyi salamı o başını qaldırmadan aldı.Qəzeti qatlayıb kənara qoyanda qolu qarşısındakı çay stəkanına dəydi.Stəkan aşdı,çay süfrəyə dağıldı.Özümü saxlaya bilmədim gülə-gülə dilləndim
-tək mədəniyyətsiz deyilmiş həmdə çolağmış.Mənim bu sözümdən sonra o başını qaldırdı.Bu həqiqətən də o çolağ idi,Vüsal.Mənim üzümdəki gülüş yox oldu bu dəfə o gülməyə başladı.
-demək anam bu böyüklükdə bakı şəhərində mənə səni layıq bilib qara kişmiş.Mən tez Nərgizi