b ütülədik,hər şeyi səhmana saldıq.Anamın bu canfəşanlığın anlaya bilmirdim.O atama hər şeyi demışdı.Atam da gəlsinlər bir tanıyaq,qızım istəyirsə bizdə tanıyaq qismət olarsa verərik demişdi.Canım atam həmişə mənim qərarlarıma hörmətlə yanaşıb.O həmişə mənim ən yaxşı dostum olub.Nəhatəyki onlar gəlmişdilər.Atam fikirləşmək üçün vaxt istədi.Camalın valideynləri elə səmimi,mehriban insanlar idilər ki,mən əmin idim ki atam razılaşacaq.Qonaqlar gedəndən sonra atam məni çağırdı.
-qızım sən bu oğlanı neçə ildi tanıyırsan?
-iki ildi.Mamayla Nərgizdə oturmuşdular.Nahid nənəmgildə qalırdı.O adətən yay tətilini kənddə, nənəgildə keçırərdi.
-istəyin var bu oğlana?Yazıq atam iki ildi birlikdəyik daha nə istəyindən danışırsan.Mən başımı aşağı saldım.Susdum,ruslar demişkən susmaq razılıq əlamətidi.
-mənim qızlarım səhv seçim etməzlər,mən onlara inanıram əgər qızım seçıbsə demək o düzgün qərardı.Camalın maması bizim qərarımızı öyrənmək üçün zəng vuranda mama razı olduqlarını bildirdi.”Həri” oldu.Nişana hazırlaşırdıq.İyul ayının ortaları idi.İsti yay günləri keçmək bilmirdi.Günel özünü çox şübhəli aparırdı.Hər dəfə danışanda qərarımdan əmin olub olmadığımı soruşurdu.Əvvəllər mənim Camalla münasibətimi dəstəkləyən qız indi özünü elə aparırdı ki,sanki narazıdı.Mən niyə belə olduğunun səbəbini soruşanda isə araya söz qatırdı.Biz nişanı restoranların birində,kiçik banket zalında etməyi qərarlaşdırmışdıq.Nişan günü Camalgil gecikirdilər.Onlar artıq iki saat idi evdən çıxmışdılar.Bu vaxta çoxdan çatmalı idilər.Mən zəng vurdum.
-Camal hardasız?
-Könül həyəcanlanma sakıt ol indi hər şey yaxşıdı bir balaca qəza oldu.İndi xəstəxanadayıq.
-necə yəni?hansı xəstəxanada?Axı bu necə oldu?İndi necəsiz?
-********* xəstəxanadayıq.Mama biraz çox əzilib,qalan hamımız yüngül zədələnmişik.Biz nişanı təxirə saldıq.Mən atamla xəstəxanaya getdim.Mamayla Nərgiz isə dayımla birlikdə qonaqları yola salmaq üçün qaldılar.Xəstəxanaya çatanda ilk Camalı gördüm ,o gicgah nahiyəsindən