var,o biri isə mənlə yaşıtdı.Hər ikisi Niderlandda təhsil alırlar.Böyük olan bu yaxınlarda təhsilini bitirib qayıtmalı idi.Nigar xala həmişə zarafatla ya ciddi bilmirəm deyir ki mənim gəlinlərim bəllidi.O istəyir ki böyük oğluna Nərgizi alsın.Dediyinə görə Nigar xala kimi istəsə oğluda onu alacaqmış.Bu fikir Nərgizin də urəyindəndi.Hələ ortada heç nə yoxdu qız indidən onun şəkillərinə baxıb,həvəslənir. Nərgiz mənim tam əksimə sarışın gözəgəlimli qızdı.İndiyə kimi istəyənləri çox olub.Mən gəzməyi,çox alış-veriş etməyi sevən deyiləm.Hər gün özümə yeni nəsə alım,qızlarla yığışıb kinoya, teatra gedim,ya da şəhərin məşhur küçələrini gəzim bunlar mənlik deyil.Dərsdən birbaş evə qaçıram.Qapıdan içəri daxil olan kimidə ilk sualım “mam yemək nədi acından ölürəm” olur.Heç cavabı gözləmədən qaçıb tez əynimi dəyişib əllərimi yuyub mətbəxə qaçıram.Bu xasiyyətim Camalı bəzən bezdirir.O istəyir ki bizdə bütün normal sevgililər kimi ələ-ələ verib o küçə sənin bu tin mənim gəzək,amma dediyim kimi bunlar mənə ziddi.Nəisə biz bacımla çox fərqliyik.Bacım mənim tam əksimdi.Bəlkədə elə ona görə biz rəfiqə yox sadəcə bacıyıq. O gündə Nərgiz bizə onun şəkillərini göstərmək istəyirdi.Güneldə hər şeylə maraqlanan bir insan olduğundan tez qaçdı ki baxa amma mən qoymadım.Çünki hədiyyə almağa getməli idik.Bu qızın heç sevmədiyim bir xüsusiyyəti hər şeylə maraqlanmağıdı.Biz nəhayətki hədiyyə alacağımız yerə gəlib çatmışdıq. Mən nəyə əlimi atsam Günel heç birini bəyənmədi.Bütün mağazaları gəzib çətinliklədə olsa bir hədiyyə seçə bilmişdik.Camala gözəl bir suvener almışdım,təbiki pulum çatan qədərin.
-çox yoruldum Günka gəl biraz oturaq bir şey yeyək.Günel gözlərini iri açıb mənə baxırdı.-Baxma elə bayquş kimi qorxuram səndən.
-neyniyim təəccübləndim.Sən indi gərək qaçaraq evə gedəydin.Amma sən burda qalıb nəsə yemək istəyirsən.Tarixə yazılası gündü bu gün.Həqiqətən bu gün ayın neçəsidi?
-ələ salma məni gəl elə burda oturaq-deyib ən küçncdəki masada əyləşdim.
-Könül niyə qoymadın