zədələnmişdi.Atasının qolu çıxmışdı,maması isə nisbətən ağır vəziyyətdə idi.Dayısı ilə dayısı arvadı birdə balaca uşaqları da yüngül zədələnmışdilər.Biz nə qədər istəsək də bizi yanına buraxmadılar.Camalla koridorda dayanıb söhbət edirdik.
-Camal axı necə oldu bu?
-qarşıdan gələn maşın çox sürətli gəlirdi,o mənə dəydi məndə dayımgilin maşınına.Yaxşıkı maşınlar zəncirvari düzülməmişdi,yoxsa dahada pis nəticə olardı.Bəxtimizə bax nişan günümüzdə olan hadisəyə bax.Bəy qəzaya düşür-deyib gülürdü.
-gülmə əsas odu sağsalamtsız inşallah mamanda tez sağalar,günlər bitmədiki nişandıda edərik.Yəni əgər fikrini dəyişməsən.
-o hardan çıxdı indi Könül xanım?
-nə bilim dedim birdən fikrin dəyişər.
-boş-boş danışma.Hər şey qaldığı yerdən davam olacaq.Axşamçağı mamagildə xəstəxanaya gəldilər.Camalın anası iki gün xəstəxanada qaldı.Biz hər gün yanına xəstə ziyarətinə gedirdik.Artıq bir həftə idi onu evə buraxmışdılar.Gələn həftəyə yenidən nişan təyin etmişdik.Yenə nişan günü və yenə Camalgil gecikirdi.Artıq qorxmağa başlayırdım Görəsən bu dəfə nə oldu?Qorxa qorxa da olsa zəng vurdum.
-Camal nolub niyə gecikirsiz?
-Könül telefonu ver atana..Mənim narahatlığım birazda artdı.
-axı nolub niyə mənə demirsən?O məyus səslə danışırdı.
-Ver Könül xaiş edirəm.Mən telefonu atama verdim..Atam telefonla danışanda rəng alıb rəng verirdi.Mən hiss edirdim ki yenə nəsə pis bir şey olub.Atam danışığı bitirəndən sonra bizə nişanın yenidən ləğ etməli olduqlarını dedi.
-ata axı nolub niyə bir söz demirsiz.
-Könül sonra danışarıq indi qonaqları yola salmalıyıq.Mənim gözlərim dolmuşdu əsirdim.Günel məni evə gətirdi.
-Günel bu nə olan işdi iki dəfədi nişan ləğv olunur.
-Könüş bəlkə fikrini dəyişəsən görünür ki qismət deyil,bəlkə də bu bir xəbərdarlıqdır.
-nəyin xəbərlarlığı?
-onun xəbərdarlğı ki,səhv edırsən,bu işdə xeyir yoxdu yol yaxınkən geri qayıt.
-Bilmirəm Günka.Mən yerimə üzandım hava isti olsada mən üşüyürdüm.Günel üstümü örtdü ki biraz yatım.Neçə saat yatmışdım bilmirəm.Duranda