suveneri Güneldən aldım.
-bu mənim suvenerimdi.Neçəyədi bu?Satıcıdan qabaq Vüsal dilləndi.
-demək adın Könüldü.Gözəl addı.Mənim üzümdə anı gülümsəmə yarandı.Bunu o da hiss etdi.
-amma sənə heç yaraşmır bu cür gözəl ad.Sənə ən çox yaraşan elə qara kişmişdi.İnsanı ələ salırmış kimi gülməyə başladı.Mən gözlərimdə qəzəblə ona baxırdım.Əlimə versələr bir qaşıq suda boğardım.Parazıt kimi əzərdim,amma bu həyatdı insanın hər istədiyi olmur ki?Mən danışmaq istəyirdim ki Elnur dilləndi.
-bəlkə normal şəkildə tanış olaq.Mənim adım Elnurdu.Bu da dostum Vüsaldı.Sizdə Günel və..
-səndə bunun kimisən?-deyib Elnurun sözünü yarıda kəsdim,əlimlə Vüsalı göstərdim.Elnur təəccüblə Vüsala baxdı sonra yenidən mənə döndü.
-necə bunun kimi?
-bunun kimi çolağ..Vüsal əllərini sinəsində çarpazlayıb sakıt dayanmışdı.Günel mənim qolumdan tutdu.
-Könüş..Vüsal əliylə Günelə durmağını bildirdi.
-imkan verin Günel xanım qoyun ürəyini boşaltsın.Hə harda qalmışdın qara kişmiş mən çolağam sora?Səsində elə bir ton vardı ki mən həm qorxdum həmdə ürkdüm.Suveneri də götürüb tez mağazadan çıxdım.Arxamca Günel qaçaraq gəlib çatdı.
-məni də gözlə də.Bax qorxub qaçacaqsan niyə dilini saxlamırsan.
-kim qorxub qaçdı?O məndən qorxsun.Əslində isə həqiqətən onun səs tonundan qorxmuşdum,özümü elə göstərməyə çalışırdım ki güya qorxmadım.Elnur əlində bir qutuyla bizə yaxınlaşdı.
-Könül xanım qutusunu mağazada unutmusuz.O qutunu mənə uzatsada gözü Güneldə idi.Hirslə qutunu ondan aldım.
-ver bura,özündə rəfiqəmdən uzaq dur.Vüsalda artıq yanımızda idi.O suveneri də qutunu da məndən alıb qutuya qoydu.Sakit təmkinli səs tonu ilə sözə başladı.
-mən çolağ deyiləm amma sən dəqiq normal qızlar kimi deyilsən.Sən hardan gəlib düşmüsən bu dünyaya?Mən yenə əsəblə qutunu ondan almaq istəyirdim ki, o qutunu əlim çatmayacaq qədər yuxarı qaldırdı.
-gəlin sakıt bir yerdə oturaq.
-qutumu ver sora.O gülümsədi.
-yaxşı amma qutunu alan kimi qaçmaq yoxdu.
-yaxşı.O qutunu mənə verdi.Biz dördümüz dünən oturduğumuz masada