i. Gunesh sen de tanish ol. Menim oxudugum inistitutdan Nigardi.
Gunesh yaranan abu havadan hec xoshlanmasada cavab verdi.
-Salam. Tanishligimiza shadam.
Nigar Tunarin sozlerinden biraz tutulmushdu. Ama dillendi:
-Men de. (ama hec shad olmadim. Cunki hal hazirda sen menim olmali oldugum yerdesen).
Onlar butun geceni eylendiler. Ushaqlardan biri gitar calib hezin bir musiqinin sozlerini oxuyurdu. Guneshle Tunar da ciyinlerine edyal atib qucaqlashib oturmushdular. Ikisi de dodaqlarinin altinda musiqinin sozlerini oxuyurdular. Herden goz goze uzun bir muddet baxishirdilar. Onda onlar ucun yalniz ikisi olurdu. Sanki her teref qaranliqdi. Etraflarinda kimse yoxdu. Yalniz ikisi bu tenhaliqda qaliblar kimi gelirdi onlara. Yadaki zaman dayanirdi... Ve sona kimi de bele baxishmaqdan doymazdilar..
Herden insan dushunur ebedi sevgi yoxdu. Hec kim sona kimi sevmir. Nece iller sonrasa olur sevgileri insanlarin bir birlerine qarshi. Hec neyin ebedi olmadigi kimi sevginin de ebedi olmadigini dushunur insan. Ya da sona kimi xoshbext olmayacagini.
Amma Gunesh bu pissimist fikirlere son qoymushdu Tunara ashiq oldugu gunden beri. O, cox gozel bilirdi Tunarin onu olumune sevdiyini. Buna gore de o emin idi xoshbext olacaqlarina. Onlari hec bir shey ayira bilmezdi. Olumden bashka. Gunesh herden qorxurdu. Olumden yox. Tunari itirmekden. Ama dushunurdu. 'Belke dogurdan da dunyadaki hansisa 1000 cutlukden en xoshbext olacagi bizik.' Her ne olursa olsun, o, SevirDi.!
Artiq saat 1olardi.
Nigarin onlara baxmagi ne Guneshin ne de Tunarin gozunden yayinmamishdi. Buna gore de Tunar Gunesh, Ceyla ve Rufetle bashka yerde sabahlamagi isteyirdi. Onlara dedikde razi olmushdular. Hem Ceyla ve Gunesh tanimadiqlari oglanlarin gozlerinin onlarin ustunde olmasindan cox narahat olmushdular. Tunar Guneshin bu muhutde daha cox qalmasini qetiyyen istemirdi. Onun uzun kipriklerine, iri, qara gozlerine ve balaca shirin dodaqlarina kimse baxmamaliydi. Ve oglanlar o biri ushaqlarla danishib