, amma menim heyet yoldashim olacaqsan. Bunu qebul et! Bashina sox!!
Gunesh hirsini bogaraq:
-Men ondan bashka hec kimin olmayacam. Sen de bunu qebul et!.
Mahni bitdi deyib yerine kecdi.
Toy bitmishdi. Guneshgil de evlerine gelmishdiler. Gunesh eynini deyishib yerine uzandi. Bugunkileri dushunub qani qaraldi. Nadirin bu qeder eminlikle bu sozleri demesi duzu onu qorxutmushdu. Bir yandanda anasi ve xalasinin onlar tans ederken onlara bele baxib danishmaqlari Guneshi dushundurmushdu.
-Goresen ele bir shey ola biler ki, Tunar ile meni ayirsin?
-Yox Gunesh. Ola bilmez. Hem soz vermishik. Bizi hec neyin ayirmagina izin vermeyeceyik.
Sonra Gunesh gundeliyini cixarib, evvelce Tunarin ona bagishladigi "Mavi Qizilgul"e baxir. Sonra gulumseyerek onu yerine qoyur ve bu gun de bash verenleri gundeliyine yazmaga bashlayir..
Her defe gundeliyini yazdiqdan sonra cox sevimli sozunu de yazirdi.
"Sabah, geride qalan omrumun ilk gunudu".
Ama xeberi yox idiki, sabah yeni geride qalan omrunun ilk gunu onu ne suprizler gozleyir.........
Bölüm 14."Günəşin Qürubda Batışı".
Gunesh yuxudan ayildi. Dush qebul etdi. Seher yemeyini yedi. Evde hec kim yox idi ondan bashka. Tunara mesaj atdi. Sonra qapilari calindi. Gedib acdi qapini. Poctalyon idi.
-Buyrun.
-Gunesh xanimdi?
Gunesh biraz teeccublenerek:
-Beli.
-Sizedi bu zerf.
-Alim men onu.
-Bura imza atin.
Gunesh imza atib zerfi alib eve kecdi.
Otagina kecib zerfiacdi. SHekiller vardi ve en esas sesyazan Guneshin diqqetini cekdi. Sesyazani acdi. Eshitdiklerinden dehshete gelirdi. SHekillere baxaraq qulaq asirdi. Goz yashlarinin icinde bogulurdu artiq. Hicqira-hicqira icden, honkurtuyle aglayirdi. Inana bilmirdi eshitdiklerine ve gorduklerine..
Goz yashlari shekilleri isladirdi. Sesyazanda bunlar var idi.
Qiz:-Sevgilim. Seni cox sevirem.
Tunar: Men de coxx sevirem. Hemde sozlerle izah ede bilmeyeceyim qeder cox. Olumune sevirem. Deli kimi sevirem.
Qiz:-Meni qucaqlaya bilersen?