z refiqesini qucaqlayib aglamag bashladi. Iki can dostu bir birlerine sarilim aglayirdilar.
-Gunesh yoxx. Men.. Sensiz. Axi sen menim canimsan. Seni itirmek istemirem. Yoxx. Axi niye bele oldu??
-Ceylam. Bilmirem.
-Bes Tunar? O nece olacaq?
-Meni de mehv eden budu.
-Tunara demeliyik.
-Yox Ceyla. Bele bir shey etme.
Esla razi olmaram onun da uzulmeyine.
-Bes nece??
-Bilmirem. Onu canimdan da cox sevdiyimi bilirem.
-Aglimda birce fikir var.
-Ne?
-Ayrilmaq. Onun nifretini qazanmaq. Onda menim olumumden sonra da xoshbex ola biler belke.
-Gunesh sen ne danishirsan? O hec vaxt xoshbext ola bilmecek sensiz.
-Sus Ceyla. Yalvariram bele deme.
O xoshbext olmalidir.!.......
Gunesh ucun gunler kecirdi.
Sevdiyi insanin yaninda olmamasi onu daha da olume yaxinlashdirirdi.
Axirki ozunde guc tapmishdi.
Tunarla gorushub oz yalanini danishacaqdi..
Gunesh hazirlashib evden cixir.
Tunar onu sahilde gozleyirdi....
Gunesh onu gorub biraz dayandi. Ona coxlu coxlu baxdi. Deliler kimi sarilmaq isterken sadece baxdi.......
Sonra Tunara yaxinlashdi.
Tunar qollarini acib onu qucaqlamaq isteyirdiki,
-Tunar danishmaliyiq. Dedi.
-Yaxshi sevgilim buyur.
Gunesh derinden nefes alib soze bashladi.
-Tunar men nishanlaniram.
-Biz onsuzda nishanlanmishiq sevgilim.
Gunesh cibinden Tunarin ona verdiyi uzuyu cixartdi. Tunarin eline qoydu.
Men Nadirle nishanlaniram. Xalam ogluyla.
Tunar gozunu ona zilleyib anlamaga calishirdi.
-Gunesh bu zarafatdisa hec gulmeli deyil.
-Yox Tunar. Zarafat deyil. Heqiqeti deyirem...
-Gunesh. Basha dushe bilmirem. Bele qisaca danishib canini qurtara bilmersen... Sen yalan danishirsan! Zarafat edirsen menimle. Bilirem. Ama bitir bu yalani.
-Duz deyirsen. Bitirmeyim gereken bir qey var. O da sevgimiz!
-Gunesh ozun de yaxshi bilirsen bizim sevgimiz esla bitmeyecek.
-Tunar basha dush meni Nadirle nishanlayirlar.
-Mecbur seni hec kim ala bilmez elimden.
Gunesh uzunu cevirib gozunden axan bir damla