hava almaq istedi. Evden cixanda Tunar onu gorub yaxinlashdi.
Gunesh teeccublenmishdi. Hem de cox sevinmishdi. Nece gun idiki, ancaq Tunarin resmi ile goz-goze baxishirdilar.
Tunar gelib onun qolundan tutdu.
Elini qaldiraraq
-Hani uzuyun? Hani nishanlin? Hani uzundeki xoshbextlik gulushleri? Bunlar hani?
-Sene danishmaq borcum yoxdu!
-Gunesh. Ne oldu? Soz vermishdik.
Hec kim, hec ne bizi ayirmayacaqdi. He? Ne oldu?
Gunesh ureyinde dedi. Duz deyirsen sevgilim. Bizi hec ne, hec kim ayira bilmezdi. Ama olumden bashka.
-Niye susursan? Danish. Niye bele etdiyini danish mene.
-Duzdur. Biz soz vermishdik. Ama sevginin bitdiyi yerde hec bir soz rol oynamir.
-Hah. Meni guldurme. Kim deyirki, sevgimiz bitib. Bizim sevgimiz hec vaxt bitmeyecek.
-Axi sene demishdim. Yaziq. Seni sevdiyimi dushunursen.. Ama yox!
-Men senin meni dogurdan sevmediyini anlayana kimi seni geri qaytarmaqdan vaz gecmecem..
Gunesh onun elinden qolunu cekerek:
-Istemirem seni! Meni rahat burax artiq!
Deyib qacaraq eve girdi. Otagina kecdi. Artiq axitmaga goz yashi qalmamishdi.
Tek bir yolu var idi. Tunari, onu sevmediyine inandirmagin..
Bunu da edecekdi. Ne qeder ezabli olsa da...........
Gunesh telefonunu goturub Nadirin nomresini yigir.
Nadir teeccuble:
-Alo. Gunesh?
-Alo salam Nadir.
-Salam.
-Uzatmaycam. Sene bir ishim dushub. Xalaqizi kimi hormetim varsa sende qebul edersen.
-Ne ishi?
-Bize gel deyerem.
-Yaxshi gelirem.
Gunesh danishigi sonlandirdi.
Nadir de artiq Guneshin xesteliyini bilirdi. Ne qeder kobud biri olsa da sevdiyi qizin xesteliyine gore cox uzulurdu. Belke de onun kobudluguna sebeb ele qarshiliqsiz sevgisi idi.
Nadir tez mashinina minib onlara gelir.
Gunesh onu qarshilayir. Qonaq otagina kecirler. Gunesh 2fincan cay getirib masaya qoyur.
-Gunesh. Menle ne danishacaqdin?
-Nadir bilirsen menim sevdiyim oglan var.
-Bunu mene niye danishirsan?
-O da meni sevir.
-Ama bilirsenki, seni seven tek o deyil.
-Nadir xaish