eşıtdiyim səslərdən başa düşdüm ki,Nigar xalagil gediblər.Nərgiz otağa girdi.
-oyandın? “Hə” mənasında başını tərpətdim.
-atam səni gözləyir danışacaqları var.Nərgiz qapını örtüb cıxmaq istəyirdi
-Nərgiz sən də bilirdin?O otağın qapısını örtüb gəlib yanımda ötürdü.
-bilmirdim bacı ,amma şübhələnirdim.Könül hər işdə bir xeyir var.Bəlkə belə xeyirlidir.Mən təccublə ona baxırdım.
-elə baxma.O səni çox istəyir,o qədər istəyir ki,sənin başqasına getməyinə razı olmadı,bilirsən Vüsal biraz əvvəl nə dedi?
-nə?
Dediki əgə bilsəydim ki Könül o oğlanla xoşbəxt olacaq onda mən bu fikrə düşməzdim.
-o hardan bilirdi ki mən xoşbəxt olmayacam?Nərgiz susdu.Sussa da sözlü adama oxşuyurdu.
-Nərgiz mənə yazığın gəlsin nə bilirsən danış.
-əslində bunu atam deyəcək sənə.
-nəyi?
-Camalın papası atama zəng vurub ki,qızınınz nişanını qaytarın.
-nə?
-hə.Ərtaflı atam deyəcək sənə.Bu söhbətlə Vüsalın niyyəti və gəlib atamla özünün danışmağı üst üstə düşüb ona görə atam Vüsala icazə verdi ki,səni qaçırsın.Mən bunları dünən öyrəndim.
-atam hardadı?
-qonaq otağında.
-utanıram Nərgiz üzünə çıxmağa.
-utanma sən heç nə bilmirdin yerinə kim olsa eyni cür davranardı.Gəl gedək atam səni gözləyir.Biz atamın yanına gəldik.O məni yanında oturdu.O vurduğu yanağımı sığallayıb alnımı öpdü.
-ata məni bağışla.
-qızım indi mənə acıqlısan,başa düşürəm səni, amma bilmədiyin şeylər çoxdu.Əvvəla bilki mən Vusala inanmasaydım səni ona etibar etməzdim.O mərd oğlandı.Məhəmməd kişigil (Camalın atası) gəlib üzüyü taxandan üç gün sonra mənə zəng vurdu,dedi ki, biz Camalı yola gətirə bilmirik əvvəl biz deyənlə oturub-dururdu təzəliklə öz bildiyini eləyir.Bu işdə xeyir yoxdu.İki dəfə qəzaya düşdük.Uzun sözün qısası xanımda məndə narazıyam,bizim qaytarmağımız düzgün olmaz.Camal da imkan vermir buna yaxşısı budu siz qaytarın nişanı.Mənim ağıllı balam,inadkar qızım mənə elə bilirdim sən Vusalın hisslərini bilirsən.Özündə yox demisən.Mənə elə deyilmişdi.Atam tərs-tərs mamaya baxırdı.Elə Vüsal da elə