n cürət edib Nərgizə sual verdim.
-bacı sənin həyatında kimsə var?Onun üzündə gülüş yarandı.
-hardan bildin?Əslində bu sual fikrimdə yanılmadığımın təsdiqi idi.
-demək var hə?Ay səni niyə deməmisən indiyə kimi?
-çox tezdi Könül hələ bir-birimizi tanımağa çalışırıq.
-Neçə tanış olmusuz?
-mənim xəstəm olub-Nərgiz gülməyə başladı.
-necə xəstə elə ya belə.Məndə özüm dediyim sözə gülürdüm.
-həm elə həm belə.Boğazındakı zobdan əməliyyat olunmuşdu.Tanışlığımız ordan başladı.Tez-tez müayinələrə gəlirdi.Bir gündə gələndə öz hisslərindən danışdı.
-necə gözəl sevgi əhvalatıdı.
-Könül ələ salma məni.
-ay qız yox dəlisən nə ələ salmaq düz deyirəm.Adı nədi? İşi nədi?Hardandı?Neçə yaşı var?
-bir-bir ver suallarını.Adı Azaddı,iyirmi yeddi yaşı var,neftçidi dənizdə işləyir.Bacım xoşbəxt idi,Sevirdi,sevilirdi.Bacımın danışdıqlarından Azad yaxşı birinə bənzəyirdi.Biz bütün gecəni Nərgizlə Azadın münasibətlərindən danışdıq bacımla.Səhərə yaxın yuxuya getmışdik.Səhər oyananda Nərgiz başımın üstünü kəsdirmişdi ki,dürüb hazırlaşım.
-Nərgiz get başımdan qoy yatım.
-oyan demirəm sənə?sənin hələ hazırlaşmağın var,bəzənməyin var dur tez ol.
-mən niyə bəzənirəm axı Güneli istəməyə gəlirlər o,bəzənsin.Nərgiz yerimin içində məni otuzdurub əlindəki güzgünü üzümə tutdu.
-səni elə belə yola salmaq lazımdı.Güzgüdə mənə baxan qızı görəndə qorxudan səsim tutuldu,qışqıra da bilmədim.Nərgiz məni elə hala salmışdı ki,Bulent Ersoy belə mənim yanımda “mis mir” idi.Yerimdən durub Nərgizi qovalamağa başladım evin içində.Nahid məni görüb qarnın yerə sürt-sürtə gülürdü.Yazıq uşaq gülməkdən ağlayırdı.Mən Nərgizin köməyi ilə çox bəzənib düzənəndən sonra nəhayətki gəlib Günelgilə çatmışdım.Oğlan evi hələ gəlməmişdi.Güneli təbrik etdim.O məni bir an belə yanından uzağa göndərmirdi.Kimsə nəsə kömək istəyəndə isə üstlərinə qışqırırdı ki,işi başqasına tapşırsınlar,mənlə işləri olmasın.Birazdan oğlan evi gəldi.Vüsalda onlarla gəlmişdi.O mənə fikir vermirdi.Heç bir dəfədə olsun üzümə baxmadı.Üzüklər