taxılandan sonra süfrə arxasına keçıldı.Mən Günelin Vüsal isə Elnurun yanında oturmuşdu.Günellə Elnur bir-birinə çox yaraşırdılar.Vüsal qarşımda otursa da yenə mənə fikir vermirdi.Artıq qonaqlar dağılmışdı.Biz süfrəni yığışdırırdıq.Günelin anası məni çağırıb otaqların birinə apardı.Otağın qapısını örtüb sözə başladı
-Könül səndə mənim balam,inan mən səni Güneldən seçmirəm.Qızım mən bəzi şeylər eşitmişəm.Günelin adına səndən mən üzr istəyirəm.
-əstafüllah xala o nə sözdü.
-sözümü kəsmə.O oğlan yaxşı uşaqdı,gəl daşı ətəyindən tök hə de o uşağa.
-xala sizdə qadınsız yaşadıqlarımı eşıtmısız deyirsiz,bir anlıq özünüzü mənim yerimdə düşünün siz nə edərdiz?
-qızım,mənim balam mən özümü sənin yerində düşünmürəm çünki mən illər əvvəl sənin yaşadıqlarını yaşamışam.Zorla nə zülümlərlə qaçırtmışdı Günelin atası məni.İki dəfə qaçırıb mən o qaçırtdığı yerdən qaçmışam,üçüncüdə anam gəlib dediki əgər bu dəfədə geri qayıtsan mənim evimə gəlmə.Məndə daha çarəsiz oturdum.Zamanla öyrəşdim.Qadın istərsə hər şeyə öyrəşə də bilər qaneləşə də bilər.İki oğlum bir qızım oldu.Bu illər ərzində mən ərimdən bir dəfə olsun güldən ağır söz eşıtmədim.Çalışdı vuruşdu,halal zəhməti ilə ailəsin gözəl yaşada bildi.Keçən illərə boylananda təəssufləndiyim bir şey var yalnız,ona verdiyim əzablar.Mənim səhvlərimi təkrarlama.Vüsal səni çox sevir,o səni heç vaxt atmaz.Bu qadın məni inadımı qıra bilmiş ürəyimə yol tapa bilmişdi.Öz doğma anamdan eşıtmədiyim bu sözlər məndə Vüsalı tanımaq hissləri oyadırdı.Günelin anasını bərk qucaqladım.Elə bu vaxt Gönül qapını açdı.
-hardasız bayaqdan sizi axtarıram,mama xalamgil gedir deyir gəlsin görüşək.Günel bizim ikimizin də gözlərinin yaşlı olduğunu görüb dilləndi.-Nolub sizə?Biz birlikdə qalan qonaqların yanına qayıtdıq.Qış vaxtı olduğundan qaranlıq tez düşürdü.Mən evə necə qayıdacağımı düşünürdüm.Günel yenə beynində planlar qururdu bunu onun gözlərindən görə bilirdim.
-Günel səni boğaram bu dəfə heç kimsə əlimdən ala bilməz.
-hələ bu gün nişanlanmışam toyum