qovluq vardı.Özümlə götürdüyüm geyimlərimi şkafa yerləşdirdim.Axşam yeməyindən sonra mən süfrəni yığışdırmaq üçün Nigar xalaya kömək edirdim.Vüsal zəng vururdu nəhayətki.O atasının telefonuna zəng vurmuşdu,ən axırda mənlə danışdı.Mən bundan incimirdim əksinə ona hörmətim artırdı.Artıq beş gün keçmışdı.Vüsal hər gün zəng vururdu.Mən üstü örtülü də olsa ondan Vüqarın işinin nə yerdə olduğunu soruşurdum o da işlərin qarışdığını deyirdi.Buna görədə daha iki həftə orda qalmalı olduğunu deyirdi.İki həfdə də onsuz keçəcəkdi.Deyəsən mən onun üçün darıxırdım,deyəsən yox mən məhz onun üçün darıxırdım.Onun kitablarından mənə maragli olanlarını seçıb oxuyurdum ki, vaxt getsin.O hər oxuduğu kitabın sonunda bu kitabdan müəyyən qeydlər seçib yazmışdı.O qeydləri oxuyanda anlayırdım ki,mən bir kitabı oxuyub başa çatdırıram amma orda nədən danışıldığını isə heç bilmirəm.O elə şeyləri qeyd etmişdiki heç bütün kitabı oxumağa ehtiyac yox idi.Qeydləri oxusan bütün kitabı oxumuş kimi olurdun.Kitablarin arasında bir kitab diqqətimi çox çəkmişdi.Vüsal bu kitabdan secib elə cumlələri qeyd etmisdi ki,hər cümlənin baş hərfini yuxarıdan aşağı oxuyanda “KÖNÜL” oxunurdu.Vüsal gedəndən tam on səkkiz gün keçmışdı.Mən artıq dayana bilmirdim gəlsin istəyirdim.Bu gün zəng vuranda dayana bilmədim “Darıxıram Vüsal tez gəl” dedim.O gedəndən bir dəfədə olsun mənə darıxdığını deməmişdi.Mənim sözümdən sonra o da dəli kimi darıxdığını dedi.Həmin gecə özümlə götürdüyüm şəkli-Yeni ildə Vüsalın məni qucaqladığı mənimsə ona tər baxdığım anda çəkilən o şəkli qucaqlayıb yatdım.
Vüsal üç gün idi zəng vurmurdu.Nigar xalada məndə narahat idik,Akif dayı deyirdi yəqin başı işlərinə qarışıb narahat olmayın.Hər nə qədər də narahat olmayın desədə onun da narahat olmağa başladığını sezmək olurdu.Nəhayətki Vüsal zəng vurmuşdu.Həmişəki kimi o ən sonda mənlə danışırdı.
-Könül mamaya bildirmədən get otağa.Mən artıq bildim ki,nəsə yolunda getmir.Guya ərimlə danışmağı qaynatamdan ayıb edirəm kimi özümü göstərib otağıma