l tez Vüsalı çağırdı.Biz istəmirdik xəbər verib hamını narahat edək.Vüsal məni tez xəstəxanaya gətirdi,müayinədən sonra bəlli oldu ki,mən uşağımı itirmişəm.Atamgil elə qaynatamgildə xəbər tutanda bizi danladılar ki, niyə xəbər verməmişik,Nərgiz isə özünü günahlandırırdı ki,ayağım düşmədi sənə.Birinci haliləliyimdən sonra mən ciddi şəkildə müalicə alırdım.Həkimim mənə qəti şəkildə hamilə qalmamağı məsləhət bilirdi.Yazıq Vüsal günlərlə hətta bəzən həftələrlə mənə yaxın dura bilmirdi.Bəzən bezirdi bu haldan deyirdi “Öldürəcəm sənin o həkimini,onun ucbatından arvadıma yaxın dura bilmirəm”.Artıq avqust ayı idi,biz tanışlığımızın iki ilini qeyd edirdik.Axşama kimi Günel,Elnur, Vüsal və mən birlikdə olduq.Gecə isə yataqda Vüsalla bir-birimizə aid olmaqla bitdi.Oktyabrın əvvəlləri ikinci dəfə hamilə olduğumu öyrəndim.Bu dəfə isə Günelgilin toyu idi.Həkimim hər nə qədərdə hər şeyin qaydasında olduğunu desədə Vüsal məni o toyda bir dəfədə oynamağa qoymadı.O biraz məni tək qoyan kimi mən qaçırdım oynamağa gəlib məni ortalıqdan çıxarıb gətirib yerimə otüzdürürdü.Üzün bir müddət yanımdan tərpənmirdi,duranda isə Nigar xalanı qoyurdu yanımda.Hamiləliyim boyunca onlar mənə çay içdiyim stəkanı yumağa belə qoymadılar,nə qədər əsəbləşsəmdə heç nə edə bilmirdim.2013-cü ilin may ayında mənim oğlum oldu.Adını Vüsal Ümid qoydu.Bizim Ümidimiz.Bu arada Nərgizin qızı vardı.Günel isə əkizlərə hamilə idi.Bir vaxt Günel mənə ona “sağ ol” deyəcəyimi demişdi.Mən həqiqətəndə ona saq ol deyirdim.Vüsalda oğlumda mənim hər