amma eliyə biləcəklərini hesaba qatıb fikrimi dəyişirəm.
-insafsız.
-Başqa Könül xanım,çəkinməyin içinizdən gələnləri üzümə qarşı deyin.
-aç əllərimi acmışam.Əllərimi açsın deyə qabağa uzatdım.O əllərimi açdı.
-indidə ayaqlarımı aç tez ol.
-mənə əmr vermə.
-xaiş edirəm əmr nədi?
-puah deməzsən ki aldatdım?
-yox demiyəcəm bax ayaqların qanqren olacaq ,gör necə göyəriblər aç tez ol.Ayaqların həqiqətən də göyərmişdi.
-uşaqlar bərk sıxıblar,indi ipi boşaldaram.
-Boşaltma aç deyirəm sənə,axı nə istəyirsən məndən?.Ağlamağa başladım.O ipi açdı.ayaqlarımı əlləri ilə isitməyə başladı.Mən içimi çəkə-çəkə ağlayırdım.
-biz niyə burdayıq?
-hədə başa düşməmisən?
-……………O ayağa qalxdı.
-sənə sözlər lazımdı hə?Boğazdan yuxarı deyilmiş qulağına çatmayacaq qədər dəyərsiz sözlər.Mən Nərgizdən sənə görə ayrıldım,universitetdə məni görmüdün yadındadır bax sənə görə gəlmişdim,Novruz bayramındə görüb qorxaraq qaçdığın o kölgədə mən idim,məzun günündə də sənə gəlmişdim,lenti oxumusan?
-...........
-oxumamısan əlbətdə.Bir ildi mən nələr çəkirəm xəbərin var?Hər gün biraz yox olurdum bilirsən niyə?Çünki heç ümidim yox idi.Çalışdım hər kəsdən gizlədim özüm özümlə mübarizə aparırdım amma olmadı,bacarmadım,anam sizə gəlmişdi,sənin anana nə qədər desədə xais etsədə anan razı olmadı.Atam neçə dəfə atanla danışıb ,atanda deyib ki, “Könül deyir yox deməli yox”.Laynız Günel hər şeyin üstünü açdı,O mənə dedi ki sən heç nə bilmirsən.Ancaq bilirsən mən bilirdim ki sən Camal getməyəcəksən..Mən barmağımda üzük olan əlimi ona göstərdim.
-mən nişanlıyam.O əlimdən üzüyü çıxarıb nəfəslindən çölə atdı.
-hanı mən heç nə görmürəm.
-sən neynədin?Mən yerimdən qalxıb qapıya görü getdim.
-hara gedirsən?
-üzüyümü axtarmağa-deyib qapını çırpıb çıxdım.Çöldə şimşək çaxırdı.Hava çıx pis idi.O arxamca çıxdı,qolumdan tutub məni içəri dartdı.
-gəl içəri.
-burax məni gedib axtaracam.O əsəbi idi.Məni qapıya dirədi.
-nəyi axtarassan hə? sənə bədbəxtlik gətirən bir şey nəyinə gərəkdi? O