O bağırırdı.
Könül heç olmasa bir dəfədə məni dinlə,başa düşürəm biraz gec hərəkət etdim amma lap gec qalmaqdansa belə yaxşıdı.O məni stulda əyləşdirdi. Özüdə keçıb qarşımda əyləşdi.
-Könül lap əvvəldən başlayaq.Tanış olduğumuz o gün,yadındadır?..Mən sakıt dayanıb onun sözünə davam etməyini gözləyirdim.-Mənim tarixinə,hətta həftənin neçənci günü olduğuna kimi yadımdadır.Avqust ayının 3 həftənin ikinci günü.Bizim tanışmağımız təsadüf idi.Amma ondan sonra baş verənlər təsadüf deyildi.Bu mənim qismətim idi.Mənim qismətim sənsən.Mən bakiya qayıdandan sonra mama mənə bacından danışmağa başladı.Məndə hər dəfəsində söhbətdən qaçırdım.Biz tanış olduğumuz gün mən səni çox bəyənmişdim.Düzgü mənə çolağ dedin colanı üstümə tökdün amma neyniyim xoşuma gəlmişdin.Dindar olmasamda namaz qılıram.Həmin gün,məhz sənlə tanış olduğumuz gün İstixarə namazı qıldım.Bilirsən yuxuma sən girdin.Qırdığım o suvener vardı ,bax onu sənə verdim sonrada səni qucaqladım.Mən əmin idim ki biz yenə qarşılaşacayıq.Ona görə səhər həmin yerə gedib əlimdə qırdığım suvenerlə bütün suvener mağazalarını gəzdim.Nəhayət aldığınız yeri tapıb yenisini sifariş verdim.Mən o gün sənə yuxunu danışacaqdım,amma elə alındı ki,o istəklin zəng vurdu səndə getdin.Ancaq mən həmişə səni soruşurdum,düşünürdüm yəqin nə vaxtsa sən ondan ayrılarsan.Vəziyyət elə gətirdi ki hər şey nəzarətdən çıxdı.Mən mamayla razılaşdım.Bacınla görüşmək qərarını verdim,onda da yenə sənlə rastlaşdım.Könül,bütün yollar sənə gəlirdi.Ona görədə bacından ayrılmaq qərarına gəldim.Başqasını düşünərkən Nərgizlə olmaq ona qarşı haqsızlıq olardı.Mən bacına qarşı dürüst davrandım.Əgər onunla evlənsəydim onu da özümü də bədbəxt edəcəkdim.Sonra Novruz bayramında danışmağı düşündüm.Yenə sənin o istəklin hər şeyi korladı.Onunla elə şirin danışırdın ki, yeniyetmə oğlanlar kimi içimdə qısqanclıq,paxıllıq yarandı.Öz-özümə düşünürdüm ki səni unutmaq ən düzgünüdü.Olmadı,bacarmadım.Məzun günündə Günel hər şeyi bildi.Heç mən demədən özü şübhələnmışdı.Günel