Bolum 2 Son
Günellə artıq əvvəlki kimi uzun uzun danışa bilmirdik.O hər dəfəsində qırıq-qırıq danışıb söhbət etməkdən qaçırdı.Biz toyun tarıxını oktyabrın 3-nə təyin eymişdik.Toya iki həftə vardı.Atam tez-tez Akif dayının vəziyyətinin pis olduğunu deyirdi.Elə anamda Nigar xalanın vəziyyətindən narahat olmağa başlayırdı.Onlar oğlanlarına görə fikir edirdilər.Məni artıq maraq bürüyürdü ki,Vüsal kimə aşiq olub axı?Niyə imkansız olub ki,bu sevgi?Son zamanlar Nərgizlə münasibətlərimiz dəyişmişdi.Yaxınlaşmışdıq.Bəzən iki bacı gecədən səhərə kimi danışar dərdləşərdik.O Vüsalı unutmuşdu.Deyirdi onun bu halına pis oluram.Bacım Vüsal haqda çox yaxşı şeylər danışırdı.Onun sözlərinə görə Vüsal çox mərd,sözünün ağası birisidir.Nərgizin fikrincə o qız hər kimdirsə axmaqdır ki,Vüsal kimi birisin bəyənmir.Bir gün pəncərədən baxanda Vüsalı bizim həyətdə gördüm.Çox arıqlamışdı, elə bil çökmüşdü.Qonşumuz Tahirdayıgilin həyətdə balaca bir butkası vardı.Balaca olsada içidə hər şey satırdılar.Bizim bina demək olar ki ordan alış veriş edirdi.Biz oranı öz aramışda “supermarket” adlandırırdıq.Mama çörək almağa göndərmişdi məni.Adətən atam yada Nahid baxır bu işlərə amma indi heç biri evdə olmadığından mən gedəsi oldum.Hava bir xeyli qaralmışdı.Tahir dayi məni söhbətə tutmuşdu.Eyni şeyləri hərləyib firlayıb danışırdı.Elə bil başımı qatırdı.Axırki sagollaşa bilmişdim.Bizim blok ən axırıncı idi.”Supermarketdən” bizim bloka kimi biraz yol vardı.Blokun qarşısında qara bir maşın dayanmışdı.Qapıları da açıq idi.Öz-özümə düşünürdüm ki,”nə başdanxarab adamlar var? Maşınında qapısını açıq qoyarlar?Bəlkə biri oturdu,sürdü getdi”.Blokumuz qaranlıq idi.Birinci mərtəbədə tərs bir kişi yaşayırdı.Atam nə qədər də xaiş etsədə kişi bloka işıq qoşdurmurdu.Elə bloka təzəcə girmişdim ki,beş-altı kişi səsi eşitdim.Biri əlindəki fənəri düz üzümə tutdu.İndi anlayıram ki onlar yoxlamaq istəyirdilər ki,gələn mənəm ya yox.İşığın təsirindən gözlərim qamaşırdı.Mən əlimi üzümə tutdum.Elə bu vaxt onlar mənə hücum