Küsəndə və ya incinəndə axıtsam göz yaşlarımı tutmadan,içiməaxıtmadan…
Sular sellər kimii əsdirsəm yellərimi, tutmasam içimde itən hüzünləri.
Xaricə yansıyan bir külək olsam savursam özümü, uçsam qaçsam, qaçıb getsəm başqa şəhərlərə. Çəmənlərdə xəyala dalsam , qaçam kiçik bir uşaq kimi azad olsa bədənim əllərim.

Hərşeydən uzaq qalsa azad bildiyim ürəyim, tutsaq olmadan qapılmadan uçub getsəm başqa diyarlara, Ümid etdiyim sabahlara.
Bir bulud kimi azad olsam, kimi zaman görünüb yox olsam…
Kimi zaman eləcə qalsam, bir uşaq təbəssümü kimi.
Küləklər savurmasa bədənimə , incitməsin kimsələr məsum ürəyimi, ağır ağır yaşasam bildiyim xoşbəxtliyi.

Xoşbəxtlikdə bir bulud kimidirmi ? Həmən itən, gedən?
Xoşbəxtmiyik bu yaşadığımız həyatda?
Günəş kimi parlasam, qaranlıq sandığım bu dünyada…
Bir aydınlıq olsa, sabahlarımı aydınlatacaq, bir külək olsa məni savurmadan ürəyimi alıbda elecə getsə Sarılabiləcəyim bir həyat olsa, içində olub yaşayabiləcəyim.
Bir bulud olsam, hərşeydən uzaqlara qaçıb da gedəbiləcəyim bir yol olsa; sadəcə mən, ürəyim, ümidlərim və də gerçəkləşməsini istədiyim xəyallarım