Gunlerin bir gunu
gunebaxan insanla sohbete
baslayir...Gunebaxan: Men gun
isigindan ilham alib
boyuyurem bes sen? Insan:
Men Allahin rehmet ve
merhemetinden ilham alib
menen
yukselirem...Gunebaxan: Eger
gunden uz cevirsem kimse
mene gunebaxan demez.Ekinci
toxumu yer basdirdiqda onun
boyuyub gunu tapacagina
emin olur ve men gunu hec ne
ile sehv salmaram...Insan
(teessufle) :Men de Allahin
ezemetli varliq olduguna emin
olar,ancaq bezen onu qeyri
varliqla sehv salaram...
Gunebaxan:MeN yalniz gunu
sever ,onun isigina umid
besleyerem... Insan
(utanaraq) :Men Allahin nuru
ile dunyaya geler,amma oz
gunahlarim ile axiretimi
zulmete qerq
ederem...Gunebaxan:Men gunle
yasayaram, Insan:Men Allahla
yasayaram, Gunebaxan: Zulmet
meni mehv eder, Insan:
Gunahlarim meni mehv
eder...GuNebaxan:Men aradaki
mesafeni isiqla qisaldaram,bes
sen? Insan bir soz deye
bilmir,O gunebaxani eline alib
iyleyir,Allahin qoxusunu hiss
edir, Gunebaxanin dediyi son
cumleler sanki qulaqlarinda
cingildeyir..: Menim adim
cekilende haminin yadina gun
dusur, Bes sen insanin adi
cekilende nece??!! Insan
dedikde kimsenin yadina Allah
dusurmu?!! Bu sozlerden insan
utanaraq Allahdan xecalet
cekir...Uzunu gune cevirib
aglayir...!!