narahat elemeyecem.Eger bir de narahat etsem,heç atamın oğlu deyilem.
Gülya ümidle:
-Yaxşı ,de. . .
-Gelin sakit bir yere gedek.
-Yox,ele burda de!
-Ay xanım burda,camaatın içinde ne deyim?..Qorxmayın,yemeyecem sizi...
-Burda heç kim yoxdu.Görmürsen?
-Xanım xahiş edirem...
Gülya biraz çekinse de,bu oglandan qurtulmaq üçün çaresi olmadıgını düşündü.Otaga keçdi.Oglan şübhe çekmemek üçün qapını örtmek istedi.Gülya etiraz etdi.Elvine de ele bu lazım idi.Enli kürekleri ile qapının önünü baglayırdı.Yüngülce öskürdü.Ele bu işareyle üzbeüz otagın qapısının açıldıgını hiss etdi.Gülyani özüne dartıb,öpmeye başladı.Gülya ilk evvel ne oldugunu anlamaga çalışdı.Müqavimet gösterdi.Amma artıq gec idi.Oglan 2 şekil çekmişdi.Elvinin dodaqlarından zorla xilas olmuşdu ki,Elvin bu defe onu qucaqlamaga başladı.Gülya son gücünü yığıb onu iteledi.Qaçaraq ordan uzaqlaşdı...Universitetden teze çıxmışdı ki,Ersin zeng etdi:
-Alo...
-Alo canım...Necesen Gülyam?
Hele de heyecanıni boga bilmirdi Gülya. . .
-Yaxşıyam
-Nese olub? Sesin qeribe gelir...
-Yox canım. . .
-Gülyam hardasan? Çıxmısan dersden? Görüşek?
Senin üçün darıxmışam...
Gülya bu halda Ersinle görüşmek istemirdi:
-Bagışla dünyam.Amma çox yorgunam,başım agrıyır.Ona göre de kefim yoxdu.İndi bu halda görüşüb senin de kefini pozmaq istemirem...Sabah görüşerik heyatım...
-Yaxşı.Helelik.Eve çatanda xeber ele.Öpürem.
-Aha yaxşı.helelik canım...
Neval ve Röya yemek masası etrafında eyleşmişdiler.Neval yarpaq dolması bişirmişdi.Yemek esnasında Gülya birden agzını eli ile örtüb vanna otagina qaçdı.Neval teeccüble:
-Yeni ele pis bişirmişem?
Qalxıb vanna otagının qabagına geldi.Qapını tıqqıldatdı:
-Röya yaxşısan? Qapını aç gelim?
Röya suyu açıb,el-üzünü yudu:
-Yaxşıyam,narahat olma.İndi çıxıram.
Qapını açıb çöle çıxdı.Neval telaşla:
-Ne oldu axı sene?
-Heç...artıq neçe gündür ki,beleyem.Yeqin medeme soyuq olub...Ne ise men biraz uzanım.
Otagına keçib,yataga uzandı."Ne olub axı