sildi.Ersin üreyinde bu oglanın her şeyi inkar etmesi üçün yalvarırdı Allahına...
Amma söhbet esnasında Elvin onun son ümidini de puç etdi. . .Gülyayla uzun müddetdir ki,görüşdüyünü bildirdi. . .Elvin otaqdan çıxdıqda Ersin yaşadıqlarının tesirile deliye dönmüşdü.Zorla ayaga qalxıb,otagına getdi.Dizi üste çarpayısına çökdü.Genc qelbi müxtelif hisslerin esirine çevrilmişdi: teessüf,nifret,intiqam,qısqanclıq. . .
Yatagın üstüne sepelediyi,Gülyayla çekdirdiyi şekillere baxdı.Bu şekillerde nece de xoşbext idiler.Gülya nece temiz,saf,sevgi dolu baxırdı bu balaca kagız parçasından. . .Amma başqa bir oglanla oldugu şekiller sanki,Gülyanın bütün iç dünyasını,iç üzünü açmışdı.Elini cibine salıb,telefonunu çıxardı.Gülyaya zeng etdi.Çox çekmedi ki,özünden çox sevdiyi qızın sesini eşitdi:
-Alo,canım. . .
Ersin ise sakitce qulaq asırdı.
-Alo. . .Ersin. . .Alo. . .
Ersinin gözleri nifretle parladı:
-Canım? Bu kelmeni daha neçe nefere deyirsen?...Mene bedeninin qiymetini de!
Gülya eşitdiklerinden deliye döndü:
-Ne? Ne sayıqlayırsan Ersin?
-Fahişe! Sen fahişesen Gülya! Sen de bacın kimı q. . .sen! Sence menim elimde ne var,he?
Gülya aglamaga başladı.Bir qız üçün dünyalarca sevdiyi oglandan bele söz eşitmek ölüme beraber idi. . .
-Ne oldu aglayırsan? İyrenc varlıgını göz yaşlarının arxasında gizledirsen?...He,cavabını tapa bilmedin? Sence elimde ne var? Elimde meni aylarla nece aldatmagının,nece axmaq yerine qoydugunun sübutu var! Senin bir oglanla şeklin. . .
Gülya seher yaşadıqlarını xatırlayıb,meselenin ne yerde oldugunu anladı.Aglayaraq:
-Ersin icaze ver başa salım. . .yalvarıram qoy izah edim. . .
-Neyi? Axı neyi izah edeceksen? Onu nece öpdüyünü? Nece qucaqladıgını?
-Ersin and içirem Allaha...
-Kes sesini! Allahın adını yüzlerle dodaqlara deymiş dodaqlarına alma! Get Gülya. . .çıx get heyatımdan!
Getmek. . .İnsan getdiyinde,uzaqlaşdıgında hemişe getmişmi sayılır? Bes özüyle gezdirdiyi üreyi nece?...Eslinde üreyi hemişe arxada qoydugu