u insanların yanındadırsa,o ne qeder uzaqlaşmış sayılar ki?! . . .Ve bezen "getme" demekden daha çox cesaret teleb edir "get" deye bilmek. . .
Ersin de "get" demişdi. . .Belke onun alnının ortasına bir gülle vursaydı Gülya bu qeder agrımazdı...
Aida hekayeni yarıda qoyub:
-Qalanına sabah davam ederik...Sen bugün fikirleş,sabah bu olanlar haqda düşüncelerini bilmek isteyirem. . .
Mikayıl razılıqla başını terpetdi.Aidanın bir kez daha eline toxunmaq behanesiyle elini uzatdı...Aida gülümseyerek ona uzanan eli sıxıb,kafeden çıxdı...
Ertesi gün:
Mikayıl yene de zerif çiçek destesiyle öz ilahesini gözleyirdi.Biraz keçmiş Aida gelib çıxdı.Öz sevimli oxucusuyla salamlaşıb,hal-ehval tutdu.Çiçekleri böyük memnuniyyetle qebul edib,teşekkürünü bildirdi.Ofisianta 2 fincan tünd qehve sifariş etdi.Ellerini çenesine dayayıb,söhbete başladı:
-He Mikayıl. . .Çox isterdim ki,sen bu haqda fikirlerini bilim...
Mikayıl barmaqlarıyla stolu döyecledi:
-Men açıgı. . .
-Sence günahkar kimdir?
-Tebii ki,ilk olaraq Semra. . .Gülyada ele de böyük günah görmürem. . .Ne bilim. . .
-Yaxşı,gel oxumaga davam edek...
Murad qadını yola salıb geri qayıtdı.Arxadan Röyanı qucaqlayıb,çiyninden öpdü:
-Caaan. . .Qısqandın meni?
Onu öpmeye hazırlaşırdı ki,Röyanın verdiyi xeber onu keyleşdirdi:
-Men hamileyem Murad. . .
-Ne?!
-Ne eşitdinse o. . .Hamileyem...
-Yox...Ola bilmez...Eminsen?
-He,test elemişem...
Mura tereddüdle:
-Bes uşagın atasının men olduguma nece?!
Röya deliye döndü:
-Sen ne danışırsan? Men senin üçün başqasının uşagını sene soxuşdurmaga çalışan bir...
Sözünü tamamlamadı.Murad başını aşagı salıb:
-Men...Dogrusu bilmirem...Belke uşagı götüzdürek?
Röyanın gözlerinden qezeb qıgılcımları sıçradı:
-Men bura senden pul ve ya başqa şey teleb etmeye gelmemişem...Sadece bunu bilmeye haqqının oldugunu düşündüm.Melum oldu ki,yanılmışam. . .Bu uşagı öldürmek fikrim yoxdur! Bunu aglına yerleşdir! Bilmirem nece amma bu uşagı hem senden,hem de