Aida evvelce biraz çekinse de,"gözleri görmeyen biri mene ne ede biler?" deyib özüne ürek-direk verdi.Içeri daxil oldu.Otaq bir neçe gece lampasinin zeif ishigiyla ishiqlandirilmishdi.Divanin qarshisindaki kiçik masanin üstü müxtelif salat ve yemeklerle bezenmishdi."Mmm...Deyesen romantik bir gece keçireceyem" deye düshünüb gülümsedi.Yaxinlashib,ucadan öskürdü.Mikayil heyecanlandi,oturdugu divandan ayaga qalxdi.Aida özü ona yaxinlashib,salamlashdi.Etrafa göz gezdirdi,heç kim görünmürdü.Evde tek idiler.Aida özüne ve oxucusuna içki süzdü.
Artiq 1 neçe saat sonra Aida ve Mikayil bir-birine daha da isnishmishdiler.Aida daha bir qedeh de içki içdikden sonra,kitabi oxumaq üçün eline aldi.Kitabi vereqlemeye ve qaldigi yeri axtarmaga bashladi:
-Mikayil harda qalmishdiq?
Bashi gicellenirdi...Bu bir neçe saat erzinde içdiyi onlarla qedeh onunu yuxusunu getirirdi.Bashi üstünde dayanmirdi,gözleri yumulurdu.Daha iradesi çatmirdi.Bashini ehmallica Mikayilin sinesine qoydu...
Seheri gün:
Mikayil yuxudan oyanib,yerinde biraz qimildandi.Qolunun üstündeki agirligi hiss edib,eli ile yoxlamaga bashladi: "Ilahi bu Aidadir! Off. . .Gerek o qeder içmezdik! Göresen nese sersemlememishem ki?!"
Diger eliyle Aidanin beyaz qollarini yavashca sixdi:
-Aida...Shey...Aida xanim!
Aida gözlerini açib,yuxulu baxishlarla ona baxdi,heyecanla:
-Mmm...Mikayil?! Oyy biz deyesen dünen çox içmishik..
Aida çox utanmishdi.Heyatinda ilk defe idi ki,bir oxucusunun qollarinda yuxuya qalmishdi.
Celd üzüne tökülen saçlari eli ile kenara iteledi.Heyecanini bogmaga çalisharaq:
-Mikayil...Men artiq gedim...
Mikayil qorxaraq:
-Siz daha mene kitab oxumayacaqsiz?
Aida Mikayili süzüb:
-Elbette ki,yox.Bu ne sualdi ki? Oxuyacagam.Men sene söz vermishem axi...Günortadan sonra hemishe görüshdüyümüz kafede görüsherik.
Mikayilla sagollashib,üst-bashini düzelde-düzelde evden çixdi.Mikayil ise hele de bu gözelin saçlarinin bihushedici etrinden xilas ola bilmemishdi...
Aida çox