0 gün sonra:
Aydınoglular ölüm xeberile sarsılmişdılar...Semra xanımin ölümü polisleri de çaş-baş salmışdı.Ne bir şahid vardı,ne de el izi...Yanan ev de Aydinoglularin bag evi idi.Bu mövsümde oralarda kimse olmurdu...Amma istintaq davam edirdi...
Ersin perişan halda idi.Düzdür anası ile ele de yaxın deyildi.Amma onun anası idi...
Gülya özünü yaxşı hiss etmirdi...Eslinde qisasını aldıgı üçün yüngülleşmişdi amma vicdanı onu rahat buraxmırdı.Eve sıgmırdı.Divarlar üzerine gelirdi...Geceler de yata bilmirdi artıq...Daima yuxularında alov ve çıgırtılar görürdü.Maraqlıdır göresen Semra xanım da bacısını öldürende bele şeyler yaşamışdımı? Yuxusuzluq ve iştahsızlıq Gülyanı taqetden salmışdı.Özüne qapanmışdı.Gün erzinde sahili gezir,özüyle derdleşirdi...
Hava qaranlıqlaşmışdı.Sürücü Gülyanı tapıb:
-Xanım...Hava qaralıb.Belke gedek?
-Yox Amid...Sen get.Ailen nigaran qalar.Men taksiyle qayıdaram...
-Yox,onda gözleyerem...
-Sene dedim ki,get! Mene qarşı gelirsen?
Sürücü gülümseyib:
-Baş üste! Sabah görüşenedek...
-Helelik!
Sürücü gözden itdikden sonra Gülya ellerini cibine salıb yol boyunca irelilemeye başladı.Telebe vaxtı buralarda bir neçe defe olmuşdu.Qarşıdakı döngelerden birinde ucuz qiymetleri olan bir kafe var idi. Döngeye daxil oldu,axıradek getdi.Bu dönge bir evin hasarı ile sonlanmışdı..."Off sehv dönmüşem...Çıxmaz sokak burası"
Arxaya dönüb qayıtmaq isteyende maşının işıqları üzüne düşdü.Gülya evvel başa düşmedi.Amma maşın son süretle onun üstüne gelirdi.Qaçmaga vaxt bele tapmamış maşın ve divarın arasında sıxışdı...Maşın aralananda yere yıxıldı...Gözlerine inanmadı.Qara 07 markalı maşının sükanında gördüyü insanın adını pıçıldadı: "Knyaz"
Maşın bir daha qayıdıb onu yeniden ezdi...
Tecili yardımın telaşlı sesi tükleri ürperdirdi.Evin sahibi sese çıxıb,Gülyanı görcek vaxt itirmeden tecili yardıma zeng etmişdi...
Gülya huşsuz idi...Yuxuya benzer bir şey,belke de xeyal görürdü:
-Bacı...Senin üçün nece darıxmışam...Sen gelmisen meni