a qarabasma oldugunu bilmirdi.Çünki,artıq Ersini ayıq görmek qeyri-mümkün idi.Seherin erken saatlarından içmeye başlayar,sızıb qalana qeder içki şüşeleri bir-birini evez edirdi...

-Gel daha Ersin! Senin üçün çox darıxmışam!
Gülya qucaginda oglu Arazla onu sesleyirdi:
-Ne yaman gecikdin? Gel artıq! Gözleyirem...
-Gelirem sevgilim!...
Ateş sesine qulluqçu yuxarı qalxdı...
Otaga girib Aydın beyin qolundan axan qanları görüb çıgırdı.Aydın bey oglunun yanına qalxıb onu alnına silah dayamış olaraq görüb üstüne cumdu.Dartışma zamanı gülle açılmış,qolundan yaralanmışdı.
-Niye qoymadın? Niye ayırırsız bizi?
Hönkürerek atasına sıgındı:
-O menim heyatımın en eziz adamı idi ata!

Uzun düşüncelerden sonra Ersini "Ruh ve eseb xestelikleri disponseri"ne getirdiler...

1 il sonra:
Ersinin Gülyanın ölümünü qebul etmemesi onun müalicesini uzatmışdı...Amma hardasa 3 hefte idi ki,o sıxıcı yerden qurtulmuşdu.Bu müddet erzinde eyni klinikada çalışdıgı psixoloq dostu onu ziyarete gelirdi.Bilirdi ki,Ersin yalnız heqiqeti qebul etse bu bogucu ve dehşetli yerden qurtula biler.Ona göre de Ersine yazmagı meslehet görmüşdü.Gülyaya mektub yazmagı...
Ersin yazdıgı amma göndere bilmediyi mektublara baxırdı.Bir neçe gün sonra Azerbaycandan gedirdi...Hemişeki kimi Amerikaya qaçırdı...Burda yaşamaq ona çetin idi.Bu şeher,bu küçeler,hetta nefes aldıgı hava bele ona Gülyanı xatırladırdı...Bu agaclar,sahil,yanlarından ötüb keçen insanlar bele onların sevgisine şahidlik etmişdi...Mehebbet romanlarının bir hissesine çevrilmişdiler...
Mektubları götürüb Gülyanın mezarına yollandı...

Tesadüf idi mi bu? Eslinde her tesadüf zeruretden dogur...Gülyanın ili yaxınlaşırdı.Neval elindeki güllerle onu ziyarete gelmişdi ki,uzaqdan kiminse Gülyanın qebrini qurdaladıgını gördü.Evvel narahat olsa da,bu oglanın Ersin oldugunu görüb dayandı..."Demeli çıxıb ordan"...Ersin torpagı eşeledikden ve uzun danışıqdan sonra durub getdi...Neval o uzaqlaşan kimi qebre yaxınlaşdı.Gülleri