dogulmuş körpesi burda idi.Ersin gelib,kresloda oturdu.Lucia: (danışıq Azerb.dilindedir)
-Bax Ersin! Eynen sene oxşayır...Adını ne qoyaq? Belke Julia?
-Yox...
Ersin çox-çox uzaqlara,okeanın o tayındakı mehebbet nagılina qayıtdı: "Oglumuz olsa Araz,qız olsa Nigar olsun"...
-Qızımın adı Nigar olacaq...
"Eh Gülya! Kim deyerdi ki,uşaqlarımıza qoyacagımız adı uşagıma qoyacagam?!"
Qutunu açdı.Bu Gülyanın gezdirdiyi o boyunbagı idi.
-Bu Nigar üçündür.
-Oy Ersin! Bu çox gözeldir...
-İnşallah ona ugur getirecek...
"Seni unutmamışam Gülya! Dünyanın harasında olsam,kiminle olsam da men yalnız seninem.Heç kime sene hiss etdiyimi hiss etmemişem"

Bölüm 26. "Damga: Lekeli"
FINAL 2
Yene üz-üze geldik bu şeherde biz
Neyleyek,ayrıca şeherimiz yox
Belke de biz xoşbext ola bilerdik,
Belke de xoşbextik,xeberimiz yox...
Aradan ne qeder il keçib gören?
Tanıya bilmedim,meni bagışla
Men ele bilirdim sensiz ölerem
Men öle bilmedim,meni bagışla!
Aida kitabı bagladı:
-He Mikayıl.Bitdi artıq...
-Dogrudan?
-He bitdi...Gel biraz danışaq...Sence bu hekayede günahkar kimdir?
-Bes sence?
-Taleh...Günah Ersinin Elçinin qardaşı olaraq,Gülyanınsa kasıb olaraq dogulmasındadı.
-Mence günah . . .Elçindedir.Tunay,Semra,Ersin,Seide,Gülya-bu insanların hamısı bir axmagın qurbanıdırlar...Belke de şertler başqa olsaydı,xoşbext olardılar.Axı onlar sevmişdiler...
-He haqlısan...Bilirsen insan dogulanda günahkar ve ya şeytan kimi dogulmur.Heç birimiz anamızın betninde DAMGAlı deyilik...Amma heyatın kele-kötürlüyünde yolunu azıb qalanlar...her birimiz ne vaxtsa azırıq yolumuzu,seçim qarşısında qalırıq.Belke de müxtelif şeraitlerde,müxtelif vaxtlarda...Amma eyni yerde,hamımız eyni yerde azırıq-dogru ve yalnışın bir addımlıgında...bilirsen?Bizim cemiyyetimizde de ele insanlar var ki,işleri damgalamaqdı.Exlaqsız bir qadın gören kimi "fahişe" damgası vurulur.Kim bilir,belke de bu qadın uşaq vaxtı itkin düşen,qaçırılan,zorlanan yüzlerle qızlardan