masanın üstüne qoydu.
Aida tereddüdle elini onun ovcuna qoydu...
-Aida men seni itirmek istemirem.Meni ele salacaqsan...Sen menden yaxşılarına layiqsen.Amma sonradan peşman olmaq istemirem...Sevirem...Sevirem seni...
Aida elini çekib,qaşını çatdı:
-Axmaq!
Mikayıl çox böyük kederle başını aşagı dikdi...Amma yene de peşman deyildi...Semimi davranmışdı en azından...
Aida:
-Axmaq! Buna haqqın vardi? Meni bu qeder intizarda saxlamaga? Bir anlıq fikirleşmişdim ki,heç vaxt demeyeceksen...

1 il yarım sonra:
Çox gözel ve zövqle bezedilmiş gelin otagı...Sevincli insanlar...Bir-birlerine gözaydınlıgı veren qohumlar. . .Kim deyir ki,saglam qız elil oglanla evlene bilmez?! Kim qoyub bu qadaganı? Üreye kim serhed çekecek? Kim qadaga qoyacaq? Qoya da bilmemişdiler...Şen keçen toy merasimi olmuşdu...Aida dodaqlarını çeyneyirdi.Mikayıl otaga daxil oldu.Bu onların uzun ve xoşbext keçecek heyatlarının ilk gecesi idi.Aida qalxıb onun qolundan tutdu ve yataqda oturmasına kömek etdi.Mikayıl sıxılaraq:
-Hee yazıçı xanım...Bes bu hekayeni nece bitirerdiniz?
Aida gülümseyerek:
-Onlar bir-birini sevdiler ve evlendiler...3 nöqte
-Niye üç nöqte?
Aida başını onun sinesine qoyub:
-Çünki,xoş günler hele indi başlayır...Çünki,hele ardı var...

17 il sonra:
Aida uşaqların başını sıgallayıb:
-He uşaqlar...Atanızla bele tanış olduq...Evliliyimizin 3-cü ilinde dünyasını deyişmiş bir qadının gözlerini ona köçürdüler...Onda senin artıq 2 yaşın vardı İlknur...Bu hadiseden 2 il sonra ise Orxan doguldu...
Qapının zengi çalındı.Balaca Terlan qışqıraraq:
-Ata geldi! Ata geldi!-deye çıgırıb,qapıya qaçdı.
Aida qapını açdı.Uşaqlar paketleri alıb,yerbeyer elemeye getdiler.Aida gülümseyerek canından çox sevdiyi erine:
-Biraz eyile bilersen?
Mikayıl maraqla eyildi.Aida onun üzünden öpüb:
-Xoş gelmisen!
Mikayıl bu isti jestden xoşhallanıb:
-Xoş gördük! Çox xoş gördüm . . .
Terlan qaçaraq atasının üstüne cumdu:
-Ata mene niye 1 şokolad almısan,2sini