. Zeyneb: ne narahatciligi mene xoshdu. Nihad: meni bagishla men gedim. Nihad aralanib getmek isteyirdiki yagmurun uzu qeribe bir hal aldi ve bashladi aglammaga.o Nihadin getmesin istemirdi.geri qayidib onu qucagina aldi. Nihad: menim balaca meleyim.aglamma.gedim sene oyuncaq alim gelirem yagmurun uzu guldu.derhal elinin tersile gozunun yashin silib Zeynebin qucagina getdi.her ikisi buna guldu. Zeyneb: ay coxbilmish:) deyib guldu. Nihad mashina mindi.bir bash shirkete yollandi.Nihad bu otub kecen alti il erzinde ozune shirket acmishdi.Elmirle birlikde.onlar dostluqlarina davam etmishdiler.ve en esasi Elmirle Zeyneb evlenmishdiler.Nihad shirkete gelen kimi oz otagina yollandi.masaya baxib senedlerle dolu oldugun gordu.kreslosuna eyleshib.telefonla katibesine qehve getirmesin xaish etdi. ve senedlere gomuldu. bir nece saat sonra baxdiki qehve coxdan gelib amma o hiss etmiyib.sebebsizce yene de xatireleri gozleri onune geldi.belke de yorgunlugun verdiyi bir hal idi... Nihad dehlizden kecerek Heyatin palatasina geldi.Heyat yuxuya getmishdi.onun yanina qivrilib onu berk berk qucaqladi. Fidan anarin otaginda oturub fikte getmishdi.gozleri dolmush bir halda baxishlarini bir noqteye zilliyib baxirdi.birden telefonuna bir zeng geldi.diksindi.nomre ye baxib tanidi.bu Heyat haqqinda melu.at axtarmasi ucun tapshirdigi adam idi.amma inden bele neye zeng edirdi. Fidan: buyrun x: salam Fidan xanim.size bir xeberim var.amma bilmirem nece deyim. fodan : men sizinle ishimizin bitdiyini sanirdim.daha meni axtarmayin. x: Fidan xanim o qiz haqqinda size cox vacib melumatim var. Fidan: meni artiq maraqlandirmir.bu sohbeti x: Heyat sizin bacinizdir. sakitcilik cokdu.Fidan hec ne dushune bilmirdi. Fidan: siz delisiz ne baci ? ola bilmez.esebi halda dillendi. x: o sizin rehmetlik ananizin dogmaca qizidi.ilk evvel mende inanmirdim amma son arashdirmalar her sheyi tesdiq etdi. Fidan donmushdu.fikirler qarishmish.üreyi heyecandan ele berk doyunurduki etrafdakilar bele onu eshide bilerdi.anar