nigahınız bütöv qaldı. Belke de menim evlenmek haqqındakı yüksek fikirlerim ele bu nümune esasında yaranmışdı. Evlenmekden qorxmağımınsa başqa sebebleri vardı. Sebeblerden biri senin öz uşaqlarına olan münasibetin idi ki, bütün bu mektub da ona hesr olunub.
Bele bir fikir var: adam bezen evlenmekden ona göre qorxur ki, onun bir vaxtlar valideynlerine tutduqlarını uşaqları sonralar özüne qaytaracaq. Zennimce, menim meseleme bunun dexli yoxdur, çünki mendeki günahkarlıq hisslerini sen yaratmışdın ve son derece özünemexsus idi. Beli, meni yandıran da hemin özünemexsusluq idi, heç vaxt tekrar oluna bilmezdi. Onu da demeliyem ki, özüm kimi qaradinmez, küt, quru, zeif uşağım olsaydı, döze bilmezdim, ondan qaçardım, başqa yolum qalmasaydı, senin kimi ederdim: menim evlenmek istediyimi bilende, başını götürüb getmek istedin… Demeli, evlene bilmediyime bu da tesir eledi.
Ancaq en vacibi özüm üçün qorxmağım idi. Bunu bele başa düşmek lazımdır: bayaq dedim ki, yazmaq ve bununla bağlı diger meşğuliyyetlerle, az da olsa, azadlığa çıxmağa, qaçmağa çalışdım, ancaq çox cüzi uğurlar qazana bildim. Bir çox meseleler sübut edir ki, bele kiçicik uğurlarla uzağa getmek olmaz. Buna baxmayaraq, onları qorumaq borcumdur, daha doğrusu, heyatımın menasıdır. Qoymaram ki, onlara xeter toxunsun, qoymaram ki, onlara her hansı bir tehlüke yaxınlaşsın! Evlenmek de bele tehlükelerden biridir. Düzdür, hem de en böyük ilham menbeyidir, ancaq özünde tehlüke gezdirmesi mene bes eleyir. Eger özü ile tehlüke getirse, neyleyerdim?! Hiss etseydim ki, bu ailede, üzde görünmese de, tekzibolunmaz bir tehlüke dolaşır, orda nece yaşaya bilerdim?! Belke de bir az tereddüd ederdim, ancaq axırda yene de ondan keçmeli olardım. “Elindeki serçedir, tutmaq istediyin göyerçinse dama qonub” meseli de buna az uyğun gelir, çünki elimde heç ne yoxdur, ne varsa, damdadır. Ancaq men “heç neyi” seçmeliyem, çünki mübarizenin şertleri, heyatın çetinlikleri bele teleb edir. Senet seçende de bele seçmeli olmuşdum.

Adamı

<< 1 ... 42 43 [44] 45 46 ... 48 >>