n üstündə açdığım kartlar da sənin kim olduğunu deyirlər mənə.
- Əvvəl-axır, gəncliyimizin düz iyirmi dörd saatı.
- Məni yoldan çıxardırsan…
- Elə deyil…
- Elədir. Elə. Çıxan kimi məni tutub soyuq və qaranlıq yerə aparacaqsan. Üstümə taxta yorğan sərəcəksən. Çünki illərlə səni gicbəsər yerinə qoymuşam. Bu ildən o ilə atmışam, ləngitmişəm. Onların heyfini çıxacaqsan məndən. Amma yox. Əbəs çalışırsan.
- Xanım qız, siz çıxsanız, yalnız və yalnız gözəl əlinizi öpəcəyəm. Bundan başqa heç nə…
- Mənə belə demə. Aldada bilməzsən. Onlar hamısı arxada qalıb!
- Arxada niyə?! İstəsəniz, bircə anın içində, hamısını qaytararsınız.
- Bir anın içində, – Qarı pıçıldadı.
- Çoxdan meşəni gəzməmisiniz?
- Bilmirəm. Xatırlamaq istəmirəm. Qoca başımda hər şey alt-üstdür.
- Xanım qız, – oğlan dedi, – bayırda əsrarəngiz yay günüdür. Ağacların altı yamyaşıl məbədə bənzəyir. Qızılı arılar xalça toxuyan kimi o çiçəkdən bu çiçəyə qonur. Gözəl naxışlar salırlar. Qoca palıdın koğuşundan kəhrəba rəngli bal axır. Ayaqyalın gəzin çəmənləri. Dizəcən çöl nanəsinə batın. Çəmən çiçəklərini seyr edin. Baxın talaya. Yaxşı baxın! Sanki rəngarəng kəpənəklərdən ibarət bulud enib ora. Ağacların altında hava sərin və təmizdir. Dərin quyunun bumbuz suyu kimi. Xətrin istəyir, iç doyunca. Yay günü. Həmişəcavan yay günü.
- Mən isə qocayam və qoca olaraq qalacağam.
- Əgər məni dinləsəniz, qalmazsınız. Çox maraqlı bir sövdələşmə təklif edirəm. Ən doğru yolu budur… Biz bir yerdə şənlənərik: siz, mən və günəşli avqust günü.
- Bu nə sazişdir? Mənim öhdəmə nə düşür?
- Bu dəqiqədən başlayaraq iyirmi dörd saat xoşbəxt və qayğısız həyat. Meşəyə qaçıb giləmeyvə dərəcəyik. Bal yalayacaq, şəhərə gedib hörümçək toru qədər zərif və ağappaq yay paltarı alacaq və qatara əyləşəcəyik.
- Qatara?!
- Qatarla bir saatlıq məsafədə yerləşən böyük şəhərə yollanacaq, çatan kimi nahar edəcək və bütün gecəni fasiləsiz rəqs edəcəyik. Sizə iki cüt ayaqqabı alarıq. O qədər rəqsə bir cüt davam gətirməz.
- Ah, mənim qoca