a qapiya dogru yuyurdu. Elgiz de onun ardiyca goturuldu.
-hardadi?
-solda,birinci otaq.
Elcan daha onu dinlemeyib ozunu gosterilen palataya atdi. Gulcicek onlari goren kimi yerinden sicrayib carpayida oturdu. Daginiq saclarini arxaya atib diqqetle her ikisine baxdi ve birden qehqehe cekmeye bawladi. Az sora bu vehwi guluw honkurtuye cevrildi.

bolum 20

Elcan dozmedi. Qapidan cixib honkurmeye bawladi. Utanir,xecalet cekirdi. Onun bu hala duwmesine ozunu gunahkar bilib ezab cekirdi.Dunyalar qeder sevdiyi varliqin uzune baxa bilmirdi. Elgiz ise yaxinlawib qizi qucagladi. Gulcicek ne etiraz etdi,ne qebul. Eyni honkurtu ile aglamagina davam etdi...
Telefonun uzun uzadi cingildemesi az da olsa Elcani ozune getirdi. Konulsuz elini cibine salib telefonu cixararaq manitora baxdi ve iwiqlanan nomrenin Emine mexsus oldugunu gorcek cavab duymesini basdi.
-alo?
-Gulcicek hani?
Elcan aciz idi. Ne deyeydi,nece deyeydi ki. Dodaglari kilidlendi.
-Elcan!Eminin esebi ve kobud sesi geldi.
-biz xestexanadayiq. . .
-ne???ne olub?hansi xestexana?Emin yagiw kimi suallari yagdirmaga bawladi.
Elcan zorla unvani soyleyib elaqeni sonlandirdi. Gulciceyin deli honkurtusunun sesi hele de ewidilirdi. Bu usyan dolu ses ureyini min yerden yaralayirdi. Ayaglari onu palataya surudu. Qapida heykel tek dayanib birce saat icinde taninmaz hala duwen Gulciceyi izledi. Baxiwlari toqquwanda Gulcicek ani susdu ve gozlenilmez halda Elcanin uzerine wiqidi. Zeif yumruglarini oglanin sinesine cirparaq qiwqirmaga bawladi.
-de ki yalandi...de! Niye susursan? Seninleyem! Yalandi de!
Elcan bawini arxaya ataraq sessiz aglayirdi. Bu an yalniz olmek,bu acidan,xecaletden qurtulmaq isteyirdi.Gulciceyin umud dolu ittihamlari ureyini goynetse de susurdu. Elgiz de lal kimi dayanmiwdi. Ureyinde ozunu qinayir,her weyin gunahini ozunde gorurdu. Belke de wubhelerini ele ilk gunden ailesine soyleseydi,bu facie bawlarina gelmeyecekdi.
Gulcicek yorulub dizleri uste cokdu. Indi ne aglayir,ne daniwirdi. Elece