pozdu.
-xow geldin,qizim.
-xow gorduk,xala.. Gulcicek muracietinden utanib bawini sinesine endirdi,uzr isteyirem,xanim.
Elcani gulmek tutdu. Sol eliyle agzini qapadi. Mehri gulumsundu.
-hec ne olmaz.
-men. . .Gulcicek ovcunda sixdiqi ve hec zaman oxumadiqi zerfi hazir saxladi.
-men bura Merhemet muellimenin isteyi ile gelmiwem,deyib zerfi xanima uzatdi. Adi ewiden xanim teeccuble zerfi aldi.
-Merhemet? Olmaya. .dese de fikrini tamamlamadan mektubu acaraq oxumaga bawladi.
<Mehri,qizim sene emanet. Onun heyatda hec kimi yoxdu.Xestedi...Eger mumkunse,ya onu qizin kimi saxla,ya da iwle temin et.
Merhemet> gozleri doldu. Gulciceye baxib
-Merhemet ozu hardadir?soruwdu.
-artiq 2 ildi rehmete gedib,picildadi Gulcicek.
Mehri xanim sakitce divana cokdu.Cox tesirlenmiwdi.
-men o mektubu hec vaxt oxumamiwam...
-adin nedir,qizim?
-Gu..Gulcicek.
<Ilahi. . .adi da ozu kimi gozeldi. . .Gulcicek>Elcan aglindan kecirende Mehri qalxib qizi qucaqladi.
-bawim uste yerin var,qizim.
Gulcicek hec ne anlamadi.
Bolum 4

Iller boyu oxumaga urek etmeyib saxladiqi mektubda nelerin yazilmasi ilk defe maragli geldi ona. Tanimadiqi qadinin isti munasibeti ureyini qizdirdi. Beynindeki cvbsiz suallari def edib sukutuna sadiq qaldi.
Mehri xanim qaysaqlanmiw yarasi qanamasin deye kecmiwe qayitmaq istemedi,odur ki,yada duwen xatireleri ozunden uzaqlawdirib kovrekliyini udaraq Gulciceyin saclarini oxwadi.
-Qizim,sen mene dogmamdan emanetsen.
Heyranliq yagan baxiwlarini Gulcicekden ceke bilmeyen Elcani maraq burudu. Ele Gulciceyi de.
-Merhemet menim refiqem idi. Baci kimiydik..sesi esdi.
-tale yollarimizi ayirdi. Goruwe bilmedik aile qurandan sora,gulumsemeye caliwdi.
-acsan,qizim?
Fikre getmiw Gulcicek diksinerek yox dedi. Eslinde,medesi bow idi. Seher evden cixarken bele diline nese vurmamiwdi.
-Bu gunden menim himayemdesen.
-yox,deye Gulcicek ilan sancmiw kimi geri atildi.
-olmaz.
-niye qizim?teeccuble soruwdu.
Gulcicek bawini endirdi.
-istemirem. Haqq