oturmaqdir.
- Neise.. Seninde ishini hell ederik. Isden qovulanda gorum onda ne edeceksen.. deyerek, chekilir bir kenara.

Emil: Niye susursan?
Nigar: Hele de bura niye gelmis oldugumuzu anlamiram.
Emil: Men hardayam, sen de orda olacaqsan. Sene bunlari yasadan eclafdan, heyfimi alacam.
Nigar: Emil deli olmusan? Bunu etmeyeceksen! Özunu goz gore-gore uchuruma atirsan. Allah onun cezasin verecek, biz etmeyek bunu xahis edirem. Onsuzda heyatina daxil olmaqla sene en böyuk pisliyi etmisem.. Sen bunlarin hec birine layiq deyildin. Incitme meni, ne olar. Yeni bir agriya döze bilmerem.
Emil: Sen bunlari dusunme. Yeteri qeder agri cekmishik, indi cekdirmek vaxtidir.
Nigar ayaga qalxaraq:
- Niye basa dusmursen? Döze bilmerem deyirem... Onun sene nese etmesine doze bilmerem.
Emil Nigarin elinden tutaraq: - Sen bundan sonra xoshbext olacaqsan.. Men olsamda, olmasamda. Yadindadi? Mene demishdin ki, ' Bes sen? Sen bir an bele olsun dusunmeden mene gore fedakarliq ede bilerdin? Döze bilerdin ruhunun, cisminin mehv olmasina? ' Bunu sene subut edecem. Ne bahasina olursa olsun, senin göz yashlarin yerde qalmayacaq.
Nigar: Men onu söz gelishi demishdim.. Ne olar etme hecne. Dayana bilmerem buna.
Emil: Seni incitdiyi her gune gore cavab verecek o. Uzunde buraxdigi her űmidsizliye, göz yashlarina, illerine, qorxuna, alchalmagina butun bunlara göre o cavab verecek. Emil eli ile Nigarin gozunden axan yashi silerek:
- Aglama yaxshi? Hec vaxt aglama. Senin tebessumun uchun chox darixmisham.
Zaur: Ne qeribedir? Anasiz, atasiz, kimsesiz bu dunyada yasamaq.. Ichim parcalanir biz kimi atilmish ushaqlar gördűkce. Bu ne qismetdi bele? Emil demishken, yetim gozlerinde heyat tamama bashqa curdu. Tutdugumuza sariliriq, sonra daha chox ezab chekirik.
Ramin: Her shey basqa cure de ola bilerdi. Alin yazisi here de bir cűrdű. Yasadiginiz o heyati aglima bele getire bilmirem. Insan ureyi nece dözur butun bunlara goresen?
Zaur: Hele de űmidle yashamaq..