a bilmirdi.. Bu ki Nigar idi. Axi nece ola bilerdi bu? Emil istek, sevgi dolu baxishlari ile ondan bir qeder uzaqda dayanan Nigara baxirdi.
- Ni... Nigar... deyerek su elinden dushub yere dagildi. Emilin gözleri gulurdu artiq, sevincinden ne edeceyini bilmirdi. Ancaq sevinci chox kecmedi ki, Nigar celd qacmaga chalishdi.
Gunay: Nigar? Ne oldu ? Niye qachirsan?
Emilin bir anliq űzune keder chökdű. O bele qarshilanacagini gözlemirdi. Ozunde guc tapib Nigarin arxasiyca qacdi.
Gunay qishqiraraq: Nigaaaar... Dayan! Hara? Ay Allah bu qiza ne olub axi.
Emil ter qan ichinde Nigarin arxasiyca qachirdi..
Nigarin artiq gucu qalmamishdi, ayaqlari agridan sizildayirdi. Nefesi kesile-kesile bacardiqca Emilden uzaga qacmishdi. Emil etrafa baxib, Nigarin gözden itdiyini görunce esebden ne edeceyini bilmirdi. Qarshisinda 3 yol var idi, derinden nefes alaraq onun hansi yoldan getdiyini dushunurdu. Tam addim atacaqdi ki, arxadan biri onun chiynine toxundu. Emil űzűnű chevirdikde teeccublű baxishlari ile Gunaya baxdi.
- Siz kimsiz?
Gunay: Men size o suali vermeliyem, siz kimsiz?
- Basha dushmedim?!
- Yani Nigarin arxasiyca qacdiginizi gördum.
- Nigari taniyirsiz?
- Tanimaq nedir? Men onun refiqesiyem. Beyaqda yaninda dayanmishdim, görmediz?
- Fikir vermemishem.
- Hm... Indi kim oldugunuzu deyeceksiz?
Emil alninin terini silerek: - Mene Nigari tapmaqda komek edersiz?
- Xeyir.
- Niye?
- Chunki helede kim oldugunuzu bilmirem.
- Nigarin qrup yoldashiyam.
- Dogrudan? A bura nece gelmisiz? Her gun ona zeng eden sizsiz? Sizin zenginizden sonra cox heyacanlanirdi. Demek o sizsiz... Amma niye qacdi?
Ayan kafenin qapisindan kecherek, etrafa baxdi.
- Kimse var??
Ramin metbexden chixaraq: - Ayan? Nese olub?
- Emil Qebeleye gedib.
- Ne?! Sen hardan bilirsen?
- Nigar zeng etmishdi, esebi danishdi menle. Onu niye qoyduz gelmeye, bu kimi sözler...
- Sene niye esebleshirki?
- Sonrada desteyi asdi. Bilmirem niye..
-