saxla.
Gunay refiqesinin etrini ciyerlerine cekirdi. Birden Nigarin nefesinin gelmediyini hiss etdi. Tez bashini qaldiraraq, onun simasina baxdi. Nigarin gözleri yumulu idi. Gunay hefif onun qoluna toxunaraq: - Canim yatdin? Nigar?
Ancaq Nigar ses vermirdi. Gunay bir daha onun buz kimi qollarina toxunaraq, hicqiriqla:- Nigar ne olar acda gözunu.. Yalvariram..
Ancaq yene de hec bir ses gelmirdi.
Bu defe daha sert toxunaraq: Nigar ac gozunu! Elini nebzine tutaraq, vurmadigini gordu.
Gunay bagiraraq: Nigaaaaar!!
Sesden her kes diksinmishdi.
Heyat qapisinda dayanmish Emil, Ayan ve Zaur sesi eshiden kimi heyacanlanmishdilar.
Ayan: Ay Allah o ne ses idi?
Her 3 de bir-birine baxaraq agillarina gelen ilk fikiri redd etmeye chalishdilar. Ta ki, evden gelen hönkurtuler, vahimeli sesleri eshidene kimi.
Emil qulagini tutaraq o sesleri eshitmemeye chalishirdi. Ayanin qorxudan elleri esir, heyacandan ureyi suretle doyunurdu. Emilin uz-gozu qizarmish gozlerinden axan yashlari dayandira bilmirdi.
- Yox! Ona hecne olmayib, deyerek derhal qapidan kecib eve qalxdi. Ilk Nigarin cansiz bedeni deydi gozune. Elini divardan tutaraq dayanmaga chalishdi. Ayaqlari tutuldu bir anliq. Yerinde donmush veziyyetde gördüklerine inana bilmirdi. - Ni... Nigaaaar... deyerek sesi batana kimi bagirdi. O qeder agrili idiki bu an.. O gecikmishdi. O eslinde cox gecikmishdi. Nigar bu ezabdan qurtulmush, ebedi rahatligina qovushmushdu... Nigar onu sonsuzadek terk etmishdi.
6 ay sonra...
Emil sarsintili gunlerini, agrili-acili anlarini unuda bilmirdi. Gece bir yuxu gormushdu. Alib, aparirdi onu heqiqetler. Her gun, her gun Nigarin qebrini ziyaret edirdi. 1 gun bele olsun onu tek qoymamishdi.Her getdiyinde, ilk kecirtdiyi agrilari hiss edirdi. Neleri vermezdi onu bir anliq gormek uchun...
Ruh kimi gezib-dolanirdi etrafda. Nigar gedishi ile her sheyi aparmishdi özu ile. Heyat chox qeribedir.. Eger o gun, o saat, o deqiqe olmadisa, hec bir zaman olmayacaq demekdir.