. Chunki geriye qayitmaq imkansiz.. Nigara cixib getmek qaldi, Emile arxasiyca baxmaq.
Bu gunde Emil qebir ustune gelmishdi. Qebir dashina toxunaraq, Nigari ezizleyirmish kimi toxunurdu.. Torpagindan bir ovuc goturub, doyunca qoxladi. Bashini dashin uzerine qoyub, gozlerini yummushdu. Bir ses eshitdi. Sanki kimse aglayirdi. Ilk once ehemiyyet vermesede, ses getdikce guclenirdi. Emil arxaya chönerek, ayaga qalxdi. Mezarin yaninda dayanib, honkurtu ile aglayan bir qiz gordu. Arxasi ona teref idi. Bu ses Emile butun agrilarini xatirladirdi. Uzaqlashmaga chalishsada, insanliq hissi buna imkan vermedi. Qiza yaxinlasharaq elinde ki suyu ona uzatdi.
- Aglamayin..
Qiz Emilin sesini eshidib, arxaya chönűr. Teeccuble ona baxirdi. Her ikiside bir-birinin gözlerine diqqetle baxirdi. Bezen tanimadigimiz insanlar o qeder bize yaxin o qeder dogma olur ki.. Bir baxishla anlayirsan derdini...

Bele.. Hekayemin sonu. Eslinde bu cur sonluq istemezdim amma, evvelceden artiq bele dushunmushdum. Chalishaq bu cur sehvler buraxmayaq heyatda. Belke de menim hekayem kiminse heyatidir. Ne bilmek olar.
Elini atib, yixilmamaq uchun boshluqdan tutan insanlarin hekayesidir bu.. Xoshbextlik maskasini taxmayaraq yashayanlarin hekayesidir bu.
---
SON
---
- Tel / WhatsApp: 055 835 25 25
- Sekillerim: http://instagram.com/etinick
-